( آنچه که خدا از بندگانش خواسته )

[24] وَقَدْ رُوِيَ عَنْ العَالِمِ -عَزَّ عَزُّهُ- أَنَّهُ قَالَ: "إِنَّ القَدِيمَ أَرَادَ مِنْ عِبَادِهِ ثَلاثَةً وَنَهَاهُمْ عَنْ ثَلَاثَةٍ، أَرَادَ مِنْهُمْ: أَنْ يَعْرِفُوهُ فَلا يُنْكِرُوهُ، وَيُقِرُّوا بِهِ فَلَا يَجْحَدُوهُ، وَأَنْ يَتَواصَلُوا بِهِ فَلَا يَقْطَعُوهُ وَنَهَاهُمْ عَنْ ثَلاثَةٍ: عَنْ الجَهْلِ وَالإِنْكَارِ وَمُناصَحَةِ الأَضْدَادِ، وَعَلِمَ أَنَّهُمْ لا يَفْعَلُونَ ذٰلِكَ إِلَّا بِواسِطَةٍ لِيَعْلَمُوا مِنْهُ وَيَهْتَدُوا بِهِ فَاِخْتَرَعَ السَيِّدَ الإِسْمَ مِنْ نُورِ ذَاتِهِ وَأَقَامَ شَخْصَهُ وَفَوَّضَ إِلَيْهِ أَمْرَ مُلْكِهِ فَهُوَ خَالِقُ خَلْقِهِ وَمُبْدِي إِرَادَتِهِ".

و از آن امام، که عزتش بزرگ باد، روایت شده است که فرمود: همانا ذات ازلی از بندگانش سه چیز را اراده فرمود و آنان را از سه چیز نهی کرد. از آنان اراده فرمود: که او را بشناسند و انکارش نکنند، و به او اقرار کنند و او را رد ننمایند، و به وسیله او با یکدیگر پیوند برقرار کنند و آن را قطع نکنند. و آنان را از سه چیز نهی فرمود: از جهل و انکار و از خیرخواهی برای مخالفان . و خداوند می‌دانست که آنان این کارها را جز به واسطه‌ای انجام نمی‌دهند، تا از آن واسطه بیاموزند و به وسیله او هدایت شوند. پس اسم را از نور ذات خویش ابداع فرمود و شخصِ او را برپا داشت و امرِ پادشاهی‌اش را به او واگذار نمود. پس اوست آفریننده‌ی آفریدگانش و پدیدآورنده‌ی اراده‌اش.