خداست که والا و بزرگ است. به شناختش سعادتمند شد آنکه او را شناخت و اقرار کرد، و دور و بدبخت گشت آنکه او را انکار نمود وبر

انکارش پافشاری کرد. پس برای هر فردی از ایشان پاداشِ کاری است که پیش فرستاده، و جزایِ عملی است که در گذشته به انجام رسانده است. او را ستایش می‌کنم و به او ایمان دارم و بر او توکل می‌کنم و گواهی می‌دهم که خدایی جز او نیست، خدایی بلندمرتبه (علیّ)، آفریننده و یکتا. و گواهی می‌دهم که محمد، "اسم" (نخستین تجلی و حجابِ ذات الهی) اوست؛ آنکه به سوی او فرامی‌خواند، آنکه او را از نورِ ذاتِ خویش اختراع کرد و پدید آورد و خداوند او را "الله" نامید آنگاه که با او سخن گفت و راز گفت. و هرگاه عارفی به آن اسم دعا کند، او را در آنچه خواسته و خوانده است، اجابت می‌کند. و او حجابِ ابدی اوست که او را شرافت بخشید و به خود نزدیک گرداند و بیت العتیق اوست که هر کس قصد او کند و به سویش روی آورد، نجاتش دهد. و بنده‌ی اوست که او را فرستاد و برگزید و پیامبر اوست که او را ویژه گرداند و انتخاب کرد. و او مَثَلِ برتر و والاتر است و آن "نفس" است که همه‌ی مردمان را از آن بر حذر داشت و فطرتی است که آفریدگان را بر آن سرشت و قدرتی است که بندگان را به سویش فراخواند و حکمتِ تام و آشکار است و مشیتی است که اشیاء را پدید آورد و علمی است که به اهل زمین و آسمان احاطه دارد و لطفِ پنهان از