[23] هٰذَا مَا قَالَ مَوْلَانَا أَمِيرُ المُؤْمِنِينَ -عَزَّ عَزُّهُ- : "ظَاهِرِي إِمَامَةٌ وَوَصِيَّةٌ وَقَالَ: ظَاهِرِي باطِنُ إِسْمِي، وَظاهِرُ إِسْمِي باطِنُ البَابِ".

وَمَعْنَى هٰذا القَوْلِ: لا أُعْرَفُ إِلَّا مِنْ إِسْمِي وَلا يُعْرَفُ إِسْمِي إِلَّا مِنَ البَابِ فَتَأَمَّلْ مَا سَأَلْتَ عَنْهُ فَقَدْ بَيَّنْتُهُ لَكَ حَسَبَ مَعْرِفَتِي، وَفَوْقَ كُلِّ ذِي عِلْمٍ عَلِيمٍ.

این است آنچه مولای ما امیرالمؤمنین ( -عَزَّ عَزُّهُ- ) فرمود: ظاهرِ من، امامت و وصایت است. و فرمود: ظاهرِ من، باطنِ اسمِ من است؛ و ظاهرِ اسمِ من، باطنِ باب است.

و معنای این سخن این است: من (معنی) شناخته نمی‌شوم مگر از طریق اسمِ خود (محمد)، و اسمِ من شناخته نمی‌شود مگر از طریق باب (سلمان).

پس در آنچه درباره‌اش پرسیدی تأمل کن، که من آن را به اندازه معرفت خویش برایت بیان کردم؛ و فراتر از هر صاحب دانشی، داناتری است.