[۲۲۶] وَحَدَّثَنِي عَنْ أَبِي بَكْرٍ الشِبْلِيِّ رَضِيَ اللّٰهُ عَنْهُ قَالَ: حَدَّثَنِي سَيِّدِي أَبُو القَاسِمِ الجُنَيْدُ بْنُ مُحَمَّدٍ القَوَارِيرِيِّ فَقِيرُ العِرَاقِ وَشَيْخُ التَصَوُّفِ قَالَ: لَقِيتُ الفَتْحَ بْنَ شُحْرُفٍ فَقِيرُ خُرَاسَانَ فَقُلْتُ لَهُ: أَيُّ شَيْءٍ تَقُولُ فِي الحِجَابِ الأَعْظَمِ؟ فَقَالَ: أَقُولُ فِيهِ كَمَا قَالَ السَيِّدُ السِينُ مِنْهُ السَلامُ: "إِنَّهُ لَيْسَ بِمَخْلُوقٍ إِجْلَالًا وَإِعْظَامًا بَلْ اللّٰهُ المَعْنَى فَوْقَهُ" قَالَ أَبُو القَاسِمِ الجُنَيْدُ: فَقُلْتُ لَهُ: "يَا بَراذَر خُداءِ، المَعْنَى سَرْ أَبُوطَالِبٍ" قالَ لِي الفَتْحُ بْنُ شَخْرَفٍ: "آرِهِ أَيْ دَوسْت".

و از ابوبکر شبلی رضی الله عنه برایم حدیث کرد که گفت: سرورم ابوالقاسم جنید بن محمد قواریری، فقیر عراق و شیخ تصوف، برایم حدیث کرد که گفت: فتح بن شحرف، فقیر خراسان، را ملاقات کردم و به او گفتم: دربارۀ حجاب اعظم چه می‌گویی؟ پس گفت: دربارۀ او همان را می‌گویم که سید «سین» که سلام از اوست فرمود: «همانا او از روی تجلیل و تعظیم، مخلوق خوانده نمی‌شود، بلکه الله یعنی «معنی» فراتر از اوست.» ابوالقاسم جنید گفت: پس به او گفتم: «یا برادر خدای، معنی، سَرِ ابوطالب است» ای برادر خدا، «معنی» همان سرور ابوطالب [یعنی علی] است. فتح بن شخرف به من گفت: «آری، ای دوست».

قَالَ أَبُو بَكْرٍ الشِبْلِيُّ: إِنَّ أَبَا القَاسِمِ الجُنَيْدِ هُوَ سَبَبِي فِي مَعْرِفَةِ الحَقِّ، وَكَانَ مِنْ بَيْتِ السَيِّدِ أَبِي شُعَيْبٍ إِلَيْهِ التَسْلِيمُ الَّذِي تَشَعَّبَتْ مِنْهُ الشَرَائِعُ وَهُوَ فِي البَاطِنِ مُتَّصِلٌ بِالمِيمِ، وَفِي