[۲۲۰] وَبِالإِسْنَادِ قَالَ جَابِرٌ الجُعْفِي إِلَيْهِ التَسْلِيمُ قُلْتُ لِمَوْلَانَا الصَادِقِ -عَزَّ عَزُّهُ- : يَا مَوْلَايَ، أَطْلِعْنِي عَلَى مَحْضِ التَوْحِيدِ مِنَ القُرْآنِ؟ فَقَالَ: "إِقْرَأْ يَاجَابِرُ" ﴿فَاطِرُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ جَعَلَ لَكُمْ مِّنْ أَنفُسِكُمْ أَزْوَاجًا وَمِنَ الْأَنْعَامِ أَزْوَاجًا ۖ يَذْرَؤُكُمْ فِيهِ ۚ لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ ۖ وَهُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ﴾¹

و به همان سند، جابر جعفی، تسلیم بر او باد، گفت: به مولایمان صادق -عَزَّ عَزُّهُ- عرض کردم: ای مولای من، مرا بر توحید محض از قرآن آگاه فرما؟ پس فرمود: بخوان ای جابر: ﴿پدیدآورندۀ آسمان‌ها و زمین، برای شما از جنس خودتان همسرانی قرار داد و از چهارپایان نیز جفت‌هایی؛ شما را بدین وسیله بسیار می‌آفریند و تکثیر می‌کند. هیچ چیز همانند او نیست و اوست شنوای بینا﴾.

[۲۲۱] وَرُوِيْتُ عَنْ هِشامِ بْنِ الحَكَمِ عَلَيْهِ السَلَامُ قَالَ: لَقِيتُ أَبَا هَاشِمٍ الزِنْدِيقِ فَقَالَ لِي: يَا هِشَامُ لِي أَيَّامٌ وَأَنَا أَطْلُبُكَ، فَقُلْتُ: هَا أَنَا، فَقَالَ: أَيَقْدِرُ الرَبُّ أَنْ يَخْلُقَ مِثْلَهُ؟ فَإِنْ قُلْتَ نَعَمْ، فَقَدْ جَعَلْتَ لَهُ شَبِيهًا، وَإِنْ قُلْتُ لَا فَقَدْ نَسَبْتَ الرَبَّ إِلَى العَجْزِ فَأَتَيْتُ إِلَى مَوْلَايَ الصَادِقِ -عَزَّ عَزُّهُ- فَأَعْلَمْتُهُ فَقَالَ مَوْلَايَ: "يَا هِشَامُ، فَإِنْ خَلَقَ الرَبُّ مِثْلَهُ أَيَكُونُ المَخْلُوقُ كَالخَالِقِ وَالمُبْدَأُ كَالمُبْدِي وَالقَدِيمُ، كَالحَدِيثِ، أَوْ الصَانِعُ كَالمَصْنُوعِ أَوْ الرَبُّ كَالمَرْبُوبِ؟ تَعَالَى مَنْ لَا يُشْبِهُهُ شَيْءٌ مِنْ مَخْلُوقَاتِهِ".