نوری بود که میان دو چشم او قرار داشت و او همان «معنیِ» معبود است. سپس سرور ما ابوشعیب -سلام بر او- فرمود: «هر کس غیر از «عین» (علی) را بپرستد، به خطا رفته است، زیرا «میم» (محمد) مکانی برای اوست.»

[۲۱۹] وَعَنْ سَيِّدِنَا جَابِرِ بْنِ يَزِيدَ الجُعْفِيِّ إِلَيْهِ التَسْلِيمُ قَالَ: سَأَلْتُ مَوْلَانَا الصَادِقَ عَزَّعِزَّهُ: عَنْ التَوْحِيدِ؟ فَقَالَ: "ظُهُورُهُ وُجُودُهُ، وَوُجُودُهُ عِيَانُهُ وَعَيَانُهُ تَوْحِيدُهُ، وَتَوْحِيدُهُ نَفْيُ الصِفَاتِ عَنْهُ، وَنَفْيُ الصِفَاتِ عَنْهُ إِبَانَتُهُ عَنْ خَلْقِهِ، وَإِبَانَتُهُ عَنْ خَلْقِهِ شَهَادَةُ أَنَّ الصِفَةَ غَيْرَ المَوْصُوفِ، فَالصِفَةُ الإِسْمُ، وَالمَوْصُوفُ البَابُ، وَهُمَا يَشْهَدانِ لِلْمَعْنَى أَنَّهُ رَبُّهُمَا وَمُبْدِيَهُمَا وَمُكَوِّنُهُمَا وَأَنَّهُمَا عَبْدَانِ لَهُ".

و از سرورمان جابر بن یزید جُعفی، تسلیم بر او باد، روایت است که گفت: از مولایمان صادق -عَزَّ عَزُّهُ- دربارۀ توحید پرسیدم؟ پس فرمود: ظهور او وجود اوست، و وجود او، مشاهده و رؤیت اوست، و عیانِ او توحید اوست، و توحید او نفی صفات از اوست، و نفی صفات از او، جدا ساختن و متمایز کردن او از خلقش است، و جدا ساختن او از خلقش، گواهی بر این است که صفت غیر از موصوف است. پس صفت، «اسم» است و موصوف، «باب» است، و آن دو برای «معنی» گواهی می‌دهند که او پروردگارشان، پدیدآورنده‌شان و هستی‌بخششان است و اینکه آن دو، بندگان او هستند."