إِلَيْهِ التَسْلِيمُ يَقُولُ فِي تَسْبِيحِهِ: "يَا مُحَمَّدُ يَا مَحْمُودُ يَا عَلَيُّ يَا مَعْبُودُ" وَكَانَ يَقُولُ فِي تَسْبِيحِهِ أَيْضًا: "سُبْحَانَ مَنْ هُوَ فِي السَمَاءِ إِلٰهٌ وَفِي الأَرْضِ إِمَامٌ".

و شیخم از شیخ خود ابوالحسن المقری از شیخ او ابااسحاق الرفاعی برایم حدیث کرد و گفت: شیخ من الخُصیبی از شیخ خود ابامحمد الجنان الجنبلانی الفارسی برایم حدیث کرد و گفت: سرورم، ابن جندب الیتیم علیه السلام برایم حدیث کرد و گفت: سرور ما ابوشعیب النمیری سلام بر او در ستایش‌هایش می‌گفت: «ای محمد، ای محمود، ای علی، ای معبود.» و در تسبیح خود همچنین می‌گفت: «پاک و منزه است آنکه در آسمان معبود است و در زمین امام .»

[۲۱۵] وَسُئِلَ مَوْلَانَا البَاقِرُ -عَزَّ عَزُّهُ- عَنْ قَوْلِ اللّٰهِ تَعَالَى: ﴿إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ﴾¹ فَقَالَ: "إِيَّاكَ: تَقَعُ بِالإِشَارَةِ إِلَى البَابِ وَالإِسْتِعانَةُ بِالمِيمِ وَالقَصْدُ بِالعِبَادَةِ لِلعَيْنِ".

و از مولای ما باقر -عَزَّ عَزُّهُ- دربارهٔ این گفتهٔ خداوند تعالی پرسیده شد: تنها تو را می‌پرستیم و تنها از تو یاری می‌جوییم. پس فرمود: «کلمهٔ «إِيَّاكَ» با اشاره به جناب سلمان واقع می‌شود، و «یاری جستن» به سیدما محمد است، و مقصود از «عبادت»، مولای ما علی است.»