نمی‌داند. و دانشمندان ژرف‌نگر می‌گویند: «ما به آن ایمان آوردیم؛ همه از نزد پروردگار ماست.» و جز خردمندان پند نمی‌گیرند.﴾

پس ایشان -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: «آیات محکمات، همان ظهورات ذاتی هستند. و متشابهات، همان ظهورات نمادین هستند که اهل مزاج (طینت‌های آلوده) گمان می‌کنند که «معنی» در آنها به «اسم» خود ظهور کرده است؛ در حالی که اهل صفا او را جز در حال ظهور به ذات خویش نمی‌بینند.»

( روایت جابر انصاري در بیان حقایق نورانی)

[۲۱۲] يُؤَيِّدُ ذٰلِكَ مَا اِعْتَقَدْنَاهُ أَنَّ ظُهُورَاتِ المَعْنَى كُلُّهَا بِالذَاتِ، وَإِنَّ هٰذِهِ الظُهُورَاتِ السَبْعَةَ أَنْزَعِيَّاتٌ مَا رَوَيْتُهُ بِالإِسْنَادِ الصَحِيحِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللّٰهِ الأَنْصَارِيِّ عَلَيْهِ السَلامُ أَنَّهُ قَالَ: قَالَ لِي مَوْلَايَ أَمِيرُ المُؤْمِنِينَ -عَزَّ عَزُّهُ- يَوْمًا وَأَنَا جَالِسٌ: "يَاجَابِرُ هَلْ تَعْرِفُ هَابِيلَ؟" فَقُلْتُ: نَعَمْ يَا مَوْلَايَ إِذَا عَرَّفْتَنِي بِهِ فَحَرَّكَ رَأْسَهُ فِيْ مِئزَرَتِهِ فَإِذَا بِهِ هَابِيلُ -عَزَّ