پس اینها نام‌های ذات اوست که در ازل برای خود برگزیده و در آن یگانه است و -عَزَّ عَزُّهُ- آنها را به «اسم اعظم» خود نبخشیده است و جایز نیست که کسی غیر از او تعالی با آنها خوانده شود. و با آنها جز به او اشاره نمی‌شود. و آن نام‌های هفت‌گانه که نام‌های معرفی‌کننده هستند و اولشان هابیل است تا آخر، همان‌هایی هستند که او از روی عدل و رحمت و لطف به خلقش، به ذات خود در آنها برای تمام مردم ظهور کرد، زیرا برایشان مانند یکی از خودشان ظهور نمود و «اسم» را در هیچ یک از آن مقام‌ها داخل نکرد. و جایز نیست که به نام‌های ذاتی معنوی، غیر از «معنیِ عین» -جلّ جلاله و نام‌هایش مقدس باد- کسی نامیده شود.

( عقيده مولف و ختام كلام ):

وَكُلُّهَا أَنْزَعِيَّةٌ أَحَدِيَّةٌ لَا تَتَجَزَّأُ وَلَا تَنْقَسِمُ وَلَا تُثَنَّى فِي عَدَدٍ، بَلْ جَوْهَرٌ قَائِمٌ بِذَاتِهِ، قَدِيمُ القَدَمِ، عِلَّةُ العِلَلِ أَمِيرُ النَحْلِ البَارِي الأَزَلُ، الَّذِي لَيْسَ فَوْقَهُ غَايَةً وَلَا وَرَاءَهُ نِهَايَةٌ، مُسَمِّي الأَسْمَاءِ وَمُبْدِي حَقَائِقِ الأَشْيَاءِ، وَالأَسْمَاءُ كُلُّهَا مُحْتَاجَةٌ إِلَيْهِ، مُعْتَرِفَةٌ لَهُ بِالعُبُودِيَّةِ يَمُدُّهَا بِالعِلْمِ وَالآيَاتِ وَالقَدَرِ وَالمُعْجِزَاتِ يَنْقُلُ وَلَا يَنْتَقِلُ، وَيُغَيَّرُ وَلَا يَتَغَيَّرُ كَنَقْشِ فَصِّ الخَاتَمِ يُؤَثِّرُ وَلَا يُؤَثَّرُ فِيهِ، يُحِيلُ وَلَا يَحُوُلُ، يُزِيلُ وَلَا يَزُولُ عَنْ كِيَانِهِ وَإِنْ ظَهَرَ لِعَيَانِهِ فَهٰذَا أَصْلُ