سپس در گذشته به غیر این صورت‌ها ظهور کرد و در روز رستاخیز و حساب نیز به همین صورت (انزع بطین) ظهور خواهد کرد. پس برتر است مولای ما، آن ازلی قدیم که حمد جز برای او و عزت جز از آنِ او نیست. بر فراز بلندی‌هاست بدون جدایی از آنها، نزدیک است بدون دیده‌شدن، و پنهان است بدون آمیختگی. نه قابل ادراک است، نه محدود و نه موصوف.

پس به «چگونگی» توصیف نمی‌شود و به «کجا» یافت نمی‌شود و با «همراهی» قرین نمی‌گردد. مالک اشیاء است و اشیاء مالک او نیستند؛ بر آنها تواناست و آنها بر او توانا نیستند؛ آنها را در بر می‌گیرد و آنها او را در بر نمی‌گیرند. او را نمی‌شناسد مگر کسی که او را به معرفت خویش مخصوص گردانده و از اهل طاعتش برگزیده باشد. نه از چیزی، نه در چیزی و نه بر چیزی است. هر کس بگوید او از چیزی است، او را حادث قرار داده؛ و هر کس بگوید او در چیزی است، او را محصور قرار داده؛ و هر کس بگوید او بر چیزی است، او را محمول قرار داده است. بلکه او همان‌گونه است که بر منبرهای عظمت خویش فرموده: او آفرینندهٔ اشیاء است پیش از آنکه به وجود آیند، بدون آنکه دلیلی او را بر ذات صفاتشان راهنمایی کرده باشد و بدون آنکه پیشی‌گیرنده‌ای بر او در اولیت آنها پیشی گرفته باشد. با ارادهٔ خویش آنها را برپا داشت و با مشیت خود آنها را به وجود آورد و همگی تا روز قیامت در قبضهٔ قدرت اویند.