(شواهدی از احاديث):

[۲۰۳] كَذَا رُوِيَ عَنْ رَسُولِ اللّٰهِ -عَزَّ عَزُّهُ- بِالإِجْمَاعِ أَنَّهُ قَالَ لِمَوْلَانَا أَمِيرِ المُؤْمِنِينَ -عَزَّ عَزُّهُ- قَوْلًا عَرَفَهُ أَهْلُ الإِرْتِفَاعِ: "يَا عَلِيُّ أَنْتَ وَكِيلِي وَخَلِيفَتِي" ثُمَّ صَرَّحَ فِي مَوْضِعٍ آخَرَ فَقَالَ: "اللّٰهُمَّ أَنْتَ الصَاحِبُ فِي السَفَرِ وَالخَلِيفَةُ فِي الأَهْلِ وَالمَالِ وَالوَلَدَ وَلَا يَجْمَعُهُمَا غَيْرُكَ" فَمَا أَحْسَنَ هٰذَا الشَاهِدَ وَأَعْظَمَ بَيانَهُ لِأَهْلِ البَصِيرَةِ وَمَنْ قَدْ عَافَاهُ اللّٰهُ مِنَ الشَكِّ وَالحَيْرَةِ.

همچنین به اجماع از رسول الله -عَزَّ عَزُّهُ- روایت شده است که او به مولای ما امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- سخنی فرمود که اهل مراتب عالی آن را شناختند: «ای علی، تو وکیل و خلیفهٔ من هستی.» سپس در جای دیگری تصریح فرمود و گفت: «خداوندا، تو همراه در سفر و جانشین در خانواده و مال و فرزند هستی و جز تو این دو را در خود جمع نمی‌کند.» پس چه نیکوست این شاهد و چه بزرگ است بیان آن برای اهل بصیرت و کسی که خداوند او را از شک و سرگردانی رهایی بخشیده است.