و «معنی» جلّ جلاله و نام‌هایش مقدس باد ظهور کرد و او همان مولای ما امیر زنبوران است که از سید ما ابوطالب بن عبدالمطلب -عَزَّ عَزُّهُ- م به ذات ظهور نمود؛ برتر است آنکه ذاتش به ذات‌ها و ظهوراتش به ظهورات دیگر شباهت ندارد. و سید ما ابوطالب همان «بیت معظمِ بنا نهاده شده» و «سقف عالیِ برافراشته» است که مولا سبحانه از او به ذات خویش ظهور کرد. خداوند فرمود: ﴿پس سوگند به پروردگار مشرق‌ها و مغرب‌ها که ما تواناییم ❁ بر اینکه بهتر از آنان را جایگزین کنیم و ما هرگز مغلوب نخواهیم شد﴾ و خداوند تعالی فرمود: ﴿که آنچه وعده داده می‌شوید، راست است﴾ . و این سوگند «اسم اعظم» (محمد) -عَزَّ عَزُّهُ- برای مولای خویش علی است.

«المشارق» ابوطالب است، و «المغارب» امام حسن عسکری -عَزَّ عَزُّهُ- است. «که آنچه وعده داده می‌شوید، راست است»: پس آن «وعده»، همان بازگشت نورانی و ظهور مولای ما امیر نحل به صورت پیشانی‌گشادهٔ میان‌پر در بازگشت نورانی و رجعت درخشان است. و پاداش و کیفر: بازپس‌گیری کامل حقوق است، پس معتقدان به نجات دست می‌یابند و به اهل صفا می‌پیوندند و هر طغیانگر و ستمکاری کشته می‌شود و اهل انکار و کتمان حقیقت و کوری در عذاب سخت گرفتار می‌شوند.