در آن می‌دمم، پس به اجازهٔ پروردگارم پرنده‌ای می‌شود؛ و کور مادرزاد و پیس را شفا می‌دهم و مردگان را به اذن الله زنده می‌کنم؛ و شما را از آنچه می‌خورید و در خانه‌هایتان ذخیره می‌کنید، خبر می‌دهم. به راستی اگر مؤمن باشید، در این برای شما نشانه‌ای است.﴾

سپس «میم» (اشاره به سیدنا عیسی که «اسم» است) -عَزَّ عَزُّهُ- به عبودیت برای مولای ما شمعون اعتراف کرد و «معنویت» را از خود نفی نمود و گفت: ﴿عیسی گفت: «همانا من بندهٔ الله هستم، به من کتاب داده و مرا پیامبر قرار داده است. ❁ و مرا هر جا که باشم مبارک گردانیده و تا زنده‌ام مرا به نماز و زکات سفارش کرده است.»﴾

(إتمام حجت عيسى وشمعون):

إِشارَةً لِأَهْلِ البَصَائِرِ أَنَّهُ الإِلَهُ المَعْبُودُ، وَأَنَّهُ بَارِئُهُ المُحْسِنُ إِلَيْهِ وَالمُنْعِمُ عَلَيْهِ، ثُمَّ قَالَ قَوْلًا مٌعْلَنًا سَمِعَهُ أَهْلُ الظَاهِرِ: "يَا شَمْعُونُ أَنْتَ صَخْرَتِي وَعَلَيْكِ حَطَطْتُ رَحْلِي، وَعَلَيْكِ أَبْنِي كَنِيسَتِي".