و همچنین این گفتهٔ او -عَزَّ وَجَلَّ- : ﴿این نامهٔ مرا ببر و بر آنان بیفکن، سپس از ایشان روی برگردان و بنگر چه پاسخی می‌دهند.﴾ [پس او همان سرور ما سلمان است -سلام بر او-].

و این گفتهٔ خداوند سبحانه و تعالی دربارهٔ هدهد: ﴿پس دیری نپایید که هدهد آمد و گفت: «به چیزی احاطه یافتم که تو به آن احاطه نیافته‌ای و از سبأ برایت خبری یقینی آورده‌ام.»﴾

(تأويل سخن هدهد):

فَفِيهِ وَجْهَانِ:

الوَجْهُ الأَوَّلِ: أَحَدُهُمَا عَلَى طَرِيقِ الإِسْتِفْهَامِ تَقْدِيرُهُ: أَحَطْتُ بِمَا لَمْ تُحِطْ بِهِ، فَكَانَتْ هٰذِهِ الإِشَارَةُ مِنَ السَيِّدِ سَلْمَانَ إِلَيْهِ التَسْلِيمُ إِلَى السَيِّدِ الإِسْمِ سُلَيْمَانُ -عَزَّ عَزُّهُ- أَيْ: إِنِّي لَمْ أُحِطْ إِلَّا بِمَا أَحَطْتَ بِهِ وَأَنْتَ بِهِ مُحِيطٌ وَأَنْتَ بِهِ أَعْلَمُ بِكَوْنِ كَوْنِهِ قَبْلَ عِلْمِي.

الوَجْهُ الثَانِي: وَهُوَ قَوْلُ الهُدْهُدِ: أَحَطْتُ بِمَا لَمْ تُحُطْ بِهِ، يَعْنِي: الطَيْرَ وَهُمْ أَرْبَابُ المَرَاتِبِ العُلْوِيَّةِ، لِأَنَّهُ لا يُحِيطُ أَحَدٌ مِنْهُمْ بِمَا يُحِيطُ بِهِ البَابُ مِنَ العِلْمِ، وَلا يَبْلُغُونَ كُنْهَ مَعْرِفَتِهِ.

پس در این سخن هدهد دو وجه وجود دارد: