که همه چیز به سوی اوست و کلیدهای آن به دست اوست؟ پس آیا آنچه قابیل انجام داد بر او پوشیده بود تا آنجا که از او بخواهد جای قبر را نشانش دهد؟

پاک و منزه است آنکه چیزی در زمین و آسمان بر او پوشیده نیست و او شنوای داناست. لکن هنگامی که مولای ما هابیل که قدرتش بزرگ باد عجز و ناتوانی را آشکار ساخت و نشان داد که مرده‌ای است که در برابر قابیل بر زمین افتاده، به همین سان واجب بود که اسم اعظم او یعنی آدم نیز عجز را آشکار سازد او پاک و برتر است از آنچه ستمکاران می‌گویند، برتری‌ای بزرگ. پس او عجز را آشکار ساخت و از قابیل خواست که او را به جایگاه قبر راهنمایی کند. و آشکار ساختن عجز از سوی قادر، خود قدرت است؛ و مؤمنان به این آشکارسازی عجز ایمان دارند، همانند ایمانشان به معجزه.

[۲۰۱] وَقَدْ رُوِيَ أَنَّ المَوْلَى الصَادِقَ -عَزَّ عَزُّهُ- كَانَ يَقُولُ بِدُعَائِهِ: "آمَنْتُ بِعَجْزِكَ وَمُعْجَزِكَ يَا أَمِيرَ النَحْلِ" فَإِظْهَارُ العَجْزِ لِحِكْمَةٍ مَا، وَإِظْهَارُ المُعْجِزِ لِحِكْمَةٍ مَا.

و روایت شده است که مولا صادق -عَزَّ عَزُّهُ- در دعای خود می‌فرمود: «به عجز تو و به معجزهٔ تو ایمان آوردم، ای امیر النحل.» پس آشکار ساختن عجز برای حکمتی است و آشکار ساختن معجزه نیز برای حکمتی است.