و با اسنادِ او، از مولای ما، آن راست وعده، که عزتش بزرگ باد، روایت است که از او درباره‌ی عقل پرسیده شد، پس فرمود: آن محمد است؛ و این بدان جهت است که چون مولایش او را ابداع فرمود و معنایش او را پدیدار ساخت و با او سخن گفت و نجوا کرد و گفتگو جز از سوی گوینده‌ای با شنونده صورت نمی‌گیرد پس نام خویش را که با آن خوانده می‌شود، به او بخشید، و او را خانه‌ی خویش قرار داد که به سویش شتافته می‌شود، کعبه‌ای برای قاصدانش که عارفانش به گِرد آن طواف می‌کنند، چنان‌که آن تواناترینِ گویندگان فرموده است: (این چراغ در خانه‌هایی است که خدا رخصت داده که قدر و منزلت آنها رفعت یابد و نامش در آنها یاد شود. در آن خانه‌ها هر بامداد و شامگاه او را نیایش می‌کنند: مردانی).