بر او فرود آورد و او را به ازدواج هبة الله شیث درآورد – پاک و منزه است آنکه از همسران و فرزندان مبراست. پس آن حوریه برایش چهار پسر به دنیا آورد. آدم گفت: پروردگارا، آیا فرزندان هبة الله را تزویج کنم؟ پس خداوند تعالی امر فرمود که از مردی از جنیان در جزیره‌ای از جزایر دریا که چهار دختر داشت، خواستگاری کند. پس پسرانش را با دختران آن جنی تزویج کرد و فرزندانی آوردند. سپس اینان را با پسرعموهای آنان تزویج نمود. پس هر آنچه از وقار و آرامش و تأنی و بردباری در نسل بشر بود، از آدم است، و هر آنچه از جسارت و شتابزدگی و زشتی و لوچی بود، از جنیان است.»
پس به ابی جعفر -عَزَّ عَزُّهُ- گفتم: ای مولای من، مردم می‌گویند که برای آدم -عَزَّ عَزُّهُ- در هر بار زایمان یک پسر و یک دختر زاده می‌شد، و او این پسر را با خواهر آن پسر دیگر از زایمان دیگر تزویج می‌کرد. پس مولای ما باقر -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: «سبحان الله! این عیناً آیین مجوسیت است. به خدا سوگند، او هرگز این را حلال نکرده است.»
و اما آنچه از اهل ظاهر بر اساس اجماع از طریق اخبار متواتر (اخبار نقل‌شده توسط راویان بسیار) روایت کرده‌ایم: آن است که خداوند سبحان، آدم را در هند، حوا را در جده، مار را در اصفهان و ابلیس را در بیسان شهری در فلسطین یا عراق فرود آورد. و آدم صد سال در هند بر خطای خود می‌گریست. پس چون خداوند توبهٔ او را پذیرفت،