که علمم اجازه می‌داد و فهمم بدان می‌رسید، پیراسته‌ام. و از خداوند توفیق می‌طلبم و از او برای پیمودن راه طریقت در دین و دنیا یاری می‌جویم. به راستی که او دارای مهرها و بزرگی و رأفت‌ها و رحمت است و او مرا کافی است و نیکو وکیلی است.

مولا و سرور و یادآور من گفت: بدان ای فرزندم، خداوند به تو خیر را بیاموزاند و تو را برای عمل به آن موفق گرداند، که نخستین ظهور «معنی» که اصطلاحی عرفانی برای ذات الهی که بر مولا علی اطلاق می‌شود، که ستایش او بزرگ و نام‌هایش مقدس است، در عالم بشری به ذات بود، نه به مثال‌ها و صفت‌ها.

او به صورت «هابیل» ظهور کرد و او همان امیرالمؤمنین است، آن پیشانی‌گشادهٔ میان‌پر (انزع بطین: از اوصاف ظاهری امام علی به معنای کسی که موی جلوی سرش ریخته و شکمی برآمده دارد)، که قدرتش بزرگ و یادش گرامی باد. و این بدان سبب بود که مولا، که عزتش بزرگ باد، پس از خالی شدن این جهان از عوالم پنج‌گانه‌ای که در آن بودند، اراده فرمود تا آن را با عالم بشری آبادان سازد، و آن عوالم پنج‌گانه عبارت بودند از:

( الجن و البن والطم والرم )