باب دوم در معرفتِ معنای معانی و پروردگار مثانی به پایان رسید، و حمد مخصوص خداوندِ علیِّ وهّاب است، آنکه به ذات خویش ظاهر است نه به خانه‌ای و نه به بابی یا واسطه‌ای. و صلوات او بر اسم اعظم و حجاب، و هر که پس از ایشان آید از اهل مراتب و اسباب، صلواتی پی‌درپی بر ایشان در آغاز و انجام، و سلام و درودی کامل باد.

( باب سوم /ظهورهای امیر المومنین در قبه ها ی مختلف)

يَشْتَمِلُ عَلَى ظُهُورِ مَوْلَانَا أَمِيرِ النَحْلِ بِالذَاتِ جَلَّ عَنْ الأَمْثِلَةِ وَالصِفَاتِ

وَالَّذِي نَشْرَحُهُ مِنْ ذٰلِكَ وَنَتَبَيَّنُهُ وَنُوَضِّحُهُ وَنُبَرْهِنُهُ فَهُوَ مِمَّا مَنَّ اللّٰهُ بِهِ عَلَيَّ وَأَوْصَلَهُ مِنْ جَزِيلِ نِعْمِهِ إِلَيَّ عَلَى يَدِ أَبِي حَقًّا وَمَنْ أَنَا عَبْدُهُ رِقًّا وَهُوَ شَيْخِي وَسَيِّدِي الشَيْخُ أَبُو الفَتْحِ مُحَمَّدُ بْنُ الحَسَنِ البَغْدادِيِّ نَوَّرَ اللّٰهُ شَخْصَهُ فِي رِسَالَتِهِ الَّتِي كَانَ أَرْسَلَهَا إِلَيَّ وَخَصَّنِي بِهَا لَخَّصْتُ مِنْهَا مَا فِي هٰذِهِ الرِسَالَةِ أَوْدَعْتُهُ، وَأَوْضَحْتُ مُشَكِلَهُ وَهَذَّبْتُهُ بِحَسَبِ مَا مَلَكَهُ