به حمد پروردگارم بر صراط راه پیمودم استوار، نه آنکه با صورت به رو درافتم و اینک من از حرارت آتشی در امانم که از گرمایش، پشت‌ها و پهلوها را سوزانده است و این بدان سبب است که من غیر از آن کسی را نخواندم

که رسول، او را به عنوان پروردگار شناسانده است.

و از اوست (قدّس الله روحه):

هر آن کس که «ذِکر» (مظهر حق) برایش گواهی داد که او آفریننده آن چیزی است که می‌آید و آنچه پنهان است و آنکه در فعلش چیزی آشکار شد که بدان چشم‌ها و خردها را مدهوش ساخت و به خلق گفت من آفریننده

خلق هستم و اسباب را سبب‌ساز گشتم پس اوست آنکه به تنهایی می‌پرستمش هرچند که عالَم، پروردگارانِ متعدد را پرستید

و از اوست (نزّه الله شخصه):

آنگاه که بنده شناخت آن کسی را که در ازل می‌پرستیدش به معجزه‌اش در میان مردمان و قدرتش در میان امت‌ها آنچه را با چشم ظاهر دید، نفی کرد و آنچه را با بصیرت دانست، اثبات نمود و تسلیم شد، تسلیم شدنی کامل پس مژده باد او را که به سلامت رست.