الأَفْعَالَ وَالمُعْجِزَاتِ وَأَخْبَرَ بِعِلْمِ مَاكَانَ وَمَا هُوَ آتٍ، وَإِنَّهُ إِلٰهُ الأَرْضِينَ وَالسَمَوَاتِ، وَإِنَّ أُولِيَ العَزْمِ مِنَ الرُسُلِ وَهُمْ: نُوحٌ وَإِبْرَاهِيمُ وَمُوسَى وَعِيسَى وَمُحَمَّدٌ -عَزَّ عَزُّهُ- م إِلَيْهِ دَعَوْا وَبِتَوْحِيدِهِ أَعْلَنُوا، وَإِنَّهُ إِلًهُهُمْ الَّذِي لَهُ يَعْبُدُونَ وَعَلَيْهِ يَعْتَمِدُونَ وَإِلَيْهِ يَتَوَسَّلُونَ وَبِهِ مُتَأَلِّهُونَ.
و ما در ابتدای این باب، سخن را بر این مقدمه نهاده بودیم که حق جز از چهار چیز برپا نمیگردد: کتاب خدای کریم، و گفتار رسول او -عَزَّ عَزُّهُ- ، و اجماع اهل علم والا و حجت عقل نورانی . و چون این سه شاهد را که عبارتند از: کتاب ناطق، و خبر صادق، و اجماع اهل حقایق، برپا داشتیم. و در اثبات وجود علیِ خالق -عَزَّ عَزُّهُ- آنچه را که به حسب معرفتمان دانستیم و آنچه را خداوند سبحان ما را بهسوی آن هدایت نمود و توفیق داد، بیان کردیم، اکنون به هدایت عقل استدلال میکنیم و آن حجت چهارم است که پیشتر ذکر شد، و آن اصل هر رحمتی است، و به وسیله آن شناختیم که آن معبودی که انبیاء بهسوی عبادتش فراخواندند، و صاحبان آیینها از رسولان اولوالعزم به معرفتش رهنمون شدند و گفتند: همانا او فرستنده و آفریننده ایشان است، و همانا او سبحانه مولایشان امیرالنحل است که ثنایش بزرگ باد و نامهایش مقدس باد آن کسی است که این قدرتها و آیات را آشکار ساخت و این افعال و معجزات را بیان نمود و از علم آنچه بوده و آنچه خواهد آمد خبر داد، و همانا او معبود زمینها و




