شما نجوا کرد، آسایش بخشید.» پس کودکی از میان آنان پاسخش داد و گفت: آری، از ما جدا شدی پس تو فراتر از مایی، و ما را آسایش بخشیدی آنگاه که حجاب خود را به ما شناساندی. پس امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- به او فرمود: «آرام، آرام ای پسرکم، شما رحمت و جایگاه علم هستید.» پس کودکی دیگر از میانشان پاسخ داد و گفت: ما امر تو را شهادت دادیم، پس تو را پرستیدیم آنگاه که تو را شناختیم. امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: «آرام، آرام، به این شهادت ندهید مگر برای پروردگار معبود، پروردگار عالمیان.» پس کودکی از میانشان گفت: شهادت می‌دهیم که خدایی جز تو نیست ای امیرالمؤمنین. پس -عَزَّ عَزُّهُ- فریادی برآورد که در مدینه غوغایی برپا شد و پس از آن، کودکان را از سخن گفتن درباره او خاموش ساخت.

[۱۹۱] وَحَدَّثَنِي اِبْوُ الحَسَنِ رَائِقُ بْنُ الخَضِرِ الغَسَّانِيِّ قَالَ: حَدَّثَنِي أَبُو عَبْدِ اللّٰهِ إِسْحَاقُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ فَهْدٍ رَضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمَا بِإِسْنَادِهِ مَرْفُوعًا إِلَى مَوْلَانَا البَاقِرِ -عَزَّ عَزُّهُ- وَقَدْ سُئِلَ عَنْ (نِسْبَةِ الرَبِّ؟) فَقَالَ: "خَمْسُ كَلِمَاتٍ بِخَمْسِ صَلَوَاتٍ: اللّٰهُ أَحَدٌ، مُحَمَّدٌ الحَمْدُ، مُحَمَّدٌ الصَمَد فَاطِرٌ لَمْ تَلِدْ الحَسَنَ وَالحُسَيْنَ، وَلَمْ تُولَدْ مِنْ مُحَمَّدٍ، وَلَمْ يَكُنْ لِمَوْلَانَا أَمِيرِ المُؤْمِنِينَ كُفُوَاً أَحَدٌ".

و ابوالحسن رائق بن خضر غسانی برایم حدیث کرد گفت: ابوعبدالله اسحاق بن محمد بن فهد رضی الله عنهما با اسناد خود که به مولای ما باقر -عَزَّ عَزُّهُ- می‌رسد برایم