رَبُّكُمْ؟ قَالُوا: أَنْتَ الوَحْدانِيُّ فِي الدُنْيَا وَأَنْتَ الوَحْدَانِيُّ فِي الآخِرَةِ، فَقَالَ لَهُمْ: اُسْكُتُوا لَيْسَ هٰذَا أَوَانَ نُطْقِكُمْ فَلِذٰلِكَ الصَبِيُّ لَا يَتَكَلَّمُ حَتَّى يَبْلُغَ السَنَتَيْنِ".

و از او از سرور ما مفضل بن عمر الیه التسلیم روایت است که گفت: مولای ما صادق -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- بر کودکانی گذر کرد که در دامان مادرانشان بازی می‌کردند. پس به آنان فرمود: «پروردگارتان کیست؟» گفتند: «تویی آن یگانه در دنیا و تویی آن یگانه در آخرت.» پس به آنان فرمود: «ساکت شوید، اکنون زمان سخن گفتن شما نیست.» و از این روست که کودک تا به دو سالگی نرسد، سخن نمی‌گوید.

[۱۹۰] وَرُوِيَ أَنَّ مَوْلَانَا أَمِيرَ المُؤْمِنِينَ عَزَّتْ قُدْرَتَهُ مَرَّ بِصِبِيَانٍ يَلْعَبُونَ فِي المَدِينَةِ فَقَالَ: "يَا صْبِيَانٌ، مَنْ فارَقَكُمْ اِسْتَرَاحَ، وَمِنْ نَاجَاكُمْ أَرَاحَ" فَأَجَابَهُ صَبِيٌّ مِنْهُمْ فَقَالَ: نَعَمْ فَارَقْتَنَا فَأَنْتَ فَوْقَنَا، وَأَرَحْتَنَا إِذْ عَرَّفْتَنَا حِجَابَكَ، فَقَالَ لَهُ أَمِيرُ المُؤْمِنِينَ -عَزَّ عَزُّهُ- : "مَهْلًا مَهْلًا يَا بُنَيَّ، الرَحْمَةُ وَمَوْضِعُ العِلْمِ" فَأَجَابَهُ صَبِيٌّ مِنْهُمْ وَقَالَ: شَهِدْنَا أَمْرَكَ فَعَبَدْنَاكَ إِذْ عَرَفْنَاكَ، فَقَالَ أَمِيرُ المُؤْمِنِينَ -عَزَّ عَزُّهُ- : "مَهْلًا مَهَلًا، لَا تَشْهَدُوا بِهٰذَا إِلَّا لِلرَبِّ المَعْبُودِ رَبٍّ العَالَمِينَ" فَقَالَ صَبِيٌّ مِنْهُمْ: نَشْهَدُ أَنْ لَا إِلٰهَ إِلَّا أَنْتَ يَا أَمِيرَ المُؤْمِنِينَ فَصَاحَ -عَزَّ عَزُّهُ- صَيْحَةً فَوَقَعْتُ فِي المَدِينَةِ ضَجَّةً فَأَخْرَسَ الصِبْيَانَ عَنْهُ بَعْدَ ذٰلِكَ.

و روایت شده است که مولای ما امیرالمؤمنین بر کودکانی گذر کرد که در مدینه بازی می‌کردند، پس فرمود: «ای کودکان، هر که از شما جدا شد، آسوده گشت، و هر که با