تَرَاءَى لَهُ فِي حِجَابِهِ الفَارِسِيِّ فَقَالَ: هٰذَا رَبِّي هٰذَا أَكْبَرُ، فَلَمَّا أَفَلَ خَرَّ سَاجِدًا وَنَادَى: عَفْوَكَ يَا عَظِيمُ وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَّرَ السَمَوَاتِ وَالأَرْضَ حَنِيفًا وَمَا أَنَا مِنَ المُشْرِكِينَ هٰذَا قَالَهُ إِبْرَاهِيمُ: فِي ظُهُورِهِ بِالنَاسُوتِ، فَاِعْتَرَفَ وَأَذْعَنَ، وَلَقَدْ تَرَاءَى لَهُ فِي الصُورَةِ الَّتِي نَفَخَ فِي جَيْبِهَا، فَكَانَتْ النَفْخَةُ عِيسَى بْنُ مَرْيَمَ -عَزَّ عَزُّهُ- وَهُوَ الَّذِي نَادَى بِهِ نُوحٌ فِي المَلَكُوتِ، فَكَانَ المُجِيبُ لَهُ أَمِيرُ المُؤْمِنِينَ -عَزَّ عَزُّهُ- وَهُوَ الَّذِي تَلَقَّى آدَمُ مِنْهُ الكَلِماتِ وَهُوَ خالِقُهُ وَهُوَ دَيانُ يَوْمِ الدِينِ".

و از ابی‌صباح کنانی علیه السلام روایت شده است که گفت: از صادق -عَزَّ عَزُّهُ- شنیدم که می‌فرمود: «همانا خداوند تعالی برای ابراهیم در حجابِ عربیِ خود تجلی کرد، پس ابراهیم گفت: این پروردگار من است. پس چون افول کرد، گفت: من افول‌کنندگان را دوست ندارم. پس چون در حجابِ خسروانی و عبرانیِ خود بر او نمایان شد، گفت: این پروردگار من است. پس چون افول کرد، جانش هراسان شد و گفت: ای ازلی، اگر مرا هدایت نکنی هر آینه از گروه گمراهان خواهم بود. سپس در حجابِ فارسیِ خود بر او نمایان شد، پس گفت: این پروردگار من است، این بزرگتر است. پس چون افول کرد، به سجده افتاد و ندا داد: عفوت را خواهانم ای بزرگ، من روی خود را به سوی کسی گرداندم که آسمان‌ها و زمین را آفرید، در حالی که حق‌گرایم و از مشرکان نیستم. این را ابراهیم در هنگام ظهور او به صورت بشری گفت، پس