او را هنگام اعترافش، مهلت و امان داد. و مولای ما همان یوشع بن نون -عَزَّ عَزُّهُ- بود.»
[۱۷۹] وَحَدَّثَنِي أَبُو الحَسَنِ الهِيَاجِيِّ قَالَ: سَأَلْتُ الشَيْخَ أَبَا سَعِيدٍ رَضِيَ اللّٰهُ عَنْهُ عَمَّا وَرَدَ فِي هٰذَا الخَبَرِ وَغَيْرِهِ مِنَ الأَخْبَارِ فِي ذِكْرِ الفِرَاشِ وَقَوْلِ دَانْيَالٍ -عَزَّ عَزُّهُ- : "رَأَيْتُ قَدِيمَ الأَيّامِ عَلَى فَرَسٍ مِنْ ذَهَبٍ وَفِي رِجْلَيْهِ نَعْلَانِ مِنْ ذَهَبٍ وَحَوْلَهُ فِرَاشٌ مِنْ ذَهَبٍ؟" فَقَالَ: سَأَلْتُ عَنْهُ شَيْخِي سَيِّدِي الشَيْخَ الثِقَةَ أَبَا الحُسَيْنِ مُحَمَّدَ بْنَ عَلِيٍّ الجَلِيَّ قَدَّسَ اللّٰهُ رُوحَهُ عَنْ هٰذَا الخَبَرِ فَقَالَ: سَمَاعِي فِيهِ مِنْ سَيِّدِي وَشَيْخِي أَبِي عَبْدِ اللّٰهِ الحُسَيْنِ بْنِ حَمْدَانَ الخُصَيْبِيِّ شَرَفَ اللّٰهُ مَقامَهُ فَقالَ: إِنَّ الفِراشَ هُمْ أَشْخَاصُ الإِسْمِ وَهُمْ حَجْبُ الأَنْوَارِ وَهُمْ فِرَاشُ النُورِ -عَزَّ عَزُّهُ- م.
و ابوالحسن هیاجی برایم حدیث کرد گفت: از شیخ ابوسعید رضی الله عنه درباره آنچه در این خبر و دیگر اخبار در ذکر «فِراش» و این گفته دانیال -عَزَّ عَزُّهُ- وارد شده است پرسیدم: ازلی را بر اسبی از طلا دیدم که در پاهایش نعلینی از طلا بود و پیرامون او فِراشی از طلا بود؟ پس گفت: درباره آن از شیخ خود، سرورم، شیخ مورد اعتماد، ابوالحسین محمد بن علی جُلّی قدس الله روحه پرسیدم، پس او گفت: شنیده من در این باره از سرور و شیخ من ابوعبدالله حسین بن حمدان خُصَیبی شرف الله مقامه است که فرمود: «همانا فِراش، همان اشخاصِ اسم هستند، و آنان حجاب‌های نورانی‌اند و آنان