جایگاه امن خود گرفته شده است. پس به التماس و تسلیم شتافت و گفت: ای مولای من، مرا بر تو وعدهای است و تو هرگز خُلف وعده نمیکنی. تو در عالم ذر هنگامی که در حجابهای نورانی ظاهر شدی، به من وعده مهلت دادی و مرا تا روز وقت معلوم مهلت بخشیدی، و هنوز آن وقت فرانرسیده است و تو سزاوارترین کسی هستی که به وعدهاش وفا میکند. پس مولای ما -عَزَّ عَزُّهُ- او را مهلت داد و به آسمان عروج کرد در حالی که عبدالله بن سبأ علیه السلام در پیشاپیش او بود.»
[۱۷۷] وَفِي رِوَايَةٍ أُخْرَى: إِنَّ فِرْعَوْنَ لَعَنَهُ اللّٰهُ قَالَ لِمَوْلَانَا أَمِيرِ المُؤْمِنِينَ -عَزَّ عَزُّهُ- لَمَّا أَنْ ظَهَرَ بِصُورَةِ الغَضَبِ وَأَرَاهُ السَبَلَتِينِ الطَوِيلَتَيْنِ العَظِيمَتَيْنِ: "لَوْ ظَهَرْتَ لِي بِالصُورَةِ الَّتِي ظَهَرْتَ بِهَا يَوْمَ أَقَمْتَ حُجُبَ الأَنْوارِ لَعَرَفْتُكَ قَالَ: فَظَهَرَ مَوْلَانَا بِصُورَةٍ أَنْزَعَ بِطِينٍ، فَاِسْتَمْهَلَهُ فِرْعَوْنُ لَعَنَهُ اللّٰهُ، فَأَنْظُرَهُ وَأَمْهَلَهُ عِنْدَ الإِعْتِرَافِ، وَكَانَ مَوْلَانَا هُوَ يُوَشِّعُ بْنُ نُونٍ -عَزَّ عَزُّهُ- ".
و در روایتی دیگر: همانا فرعون لعنه الله به مولای ما امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- هنگامی که به صورت خشم ظاهر شد و آن دو سبیل بلند و بزرگ را به او نشان داد، گفت: «اگر به آن صورتی که روزی که حجابهای نورانی را برپا داشتی بر من ظاهر میشدی، هر آینه تو را میشناختم.» راوی گفت: «پس مولای ما به صورت کسی که موی جلوی سرش ریخته و شکمی برآمده دارد ظاهر شد. فرعون لعنه الله از او مهلت خواست، پس




