آخرت برای ثواب و عقاب موجود است، اما در دنیا برای طاعت و رضا موجود نیست. آیا این جاهلان ندانسته‌اند که هرگاه او شایسته وجود و حضور برای خلقش در آخرت باشد، پس شایسته وجود و حضور در دنیا نیز هست؟ و اگر در وجود خداوند در دنیا نقص و کاستی‌ای می‌بود، در آخرت نیز چنین می‌بود و او یافت نمی‌شد. ولیکن این قوم سرگشته و کر و کور از حق گشته‌اند، از آنجا که خود نمی‌دانند.» و این همان فرمایش او در کتاب نازل شده‌اش بر پیامبر فرستاده‌اش می‌باشد: ﴿و هر که در این دنیا کور باشد، در آخرت نیز کور و گمراه‌تر خواهد بود.﴾

[۱۷۷] وَرَوَاهُ أَبُو عَلِيٍّ إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَلِيٍّ القُمِّيِّ فِي كِتَابِهِ المَعْرُوفِ بِكِتَابِ الظُهُورَاتِ المَرْوِيِّ عَنْ المُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ الجُعْفِيِّ إِلَيْهِ التَسْلِيمُ: "إِنَّ مُوسَى -عَزَّ عَزُّهُ- أَتَى وَمَعَهُ هَارُونُ إِلَى فِرْعَوْنَ فِي وَقْتٍ لَمْ يَكُنْ لِيَدْخُلَ عَلَيْهِ فِي مِثْلِهِ أَحَدٌ، فَاِسْتَأْذَنَ عَلَيْهِ، فَقَالَ لَهُ آذِنُهُ: إِنَّ هٰذَا وَقْتٌ لا يَدْخُلُ عَلَيْهِ فِيهِ أَحَدٌ مِنَ النَاسِ، فَقَالَ لَهُ مُوسَى -عَزَّ عَزُّهُ- : اُدْخُلْ وَقُلْ لَهُ إِنِّي أُرِيدُ الدُخُولَ عَلَيْهِ طَائِعًا وَإِلَّا دَخَلْتُ عَلَيْهِ وَهُوَ كَارِهٌ، قَالَ: فَدَخَلَ عَلَيْهِ الآذِنُ وَقَالَ لَهُ: إِنَّ مُوسَى وَأَخِيهِ هارُونَ بِالبَابِ وَهُمَا يَطْلُبَانِ الدُخُولَ إِلَيْكَ، وَقَدْ قَالَ مُوسَى لَا بُدَّ لَهُ مِنْ ذٰلِكَ، فَقَالَ لَهُ فِرْعَوْنُ لَعَنَهُ اللّٰهُ: قُلْ لَهُ إِنْ كانَتْ لَكَ حَاجَةٌ قَضَيْنَاهَا وَلَا يَدْخُلُ عَلَيْنَا فِي هٰذا الوَقْتِ فَإِنِّي أَكْرَهُهُ، فَإِنْ أَبَى إِلَّا الدُخُولَ فَأَدْخِلْهُ فَخَرَجَ إِلَيْهِ الآذِنُ، فَعَرَفَ مُوسَى ذٰلِكَ، فَأَبِي مُوسَى إِلَّا الدُخُولُ هُوَ وَهارُونُ فَأَذِنَ لَهُمَا، فَدَخَلَا عَلَيْهِ، فَلَمَّا رَآهُمَا فَزِعَ وَهَلَعَ وَقَامَ