شده است: خداوند جل جلاله می‌فرماید: «ای بنده من، من آن زنده‌ای هستم که نمی‌میرم. مرا به حقِ معرفتم بشناس تا تو را زنده‌ای قرار دهم که نمی‌میری.»
و از آنچه آن را نیکو یافتم و در تورات آمده است: خداوند می‌فرماید: «آیا بنده من درِ خانه ی غیر مرا به هنگام نیازمندی می‌کوبد در حالی که درِ خانه ی من باز است؟ آیا من بخیلم که بنده من مرا بخیل می‌شمارد؟ یا مگر دستم تنگ است که از غیر من درخواست می‌کند؟ به خودم سوگند که امید هر آرزومندی را که به غیر من امید بسته است، با ناامیدی قطع خواهم کرد و هر آینه جامه خواری را در میان مردم بر او خواهم پوشاند.» و خداوند عز و جل فرمود: «و منم الله که خدایی جز من نیست، فقیر کننده زناکاران و رها کننده ترک‌کنندگان نماز به صورت برهنه.»
[۱۷۴] وَمِمَّا حَدَّثَ بِهِ يَعْقُوبُ بْنُ إِسْحَاقَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ الجَلَّابِ عَنْ اِبْنِ غِيَاثِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللّٰهِ بْنِ مَهْرَانَ عَنْ الحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ الحَكَمِ عَلَيْهِ السَلَامُ قَالَ: قَالَ مَوْلَانَا الصَادِقِ -عَزَّ عَزُّهُ- : "مَنْ زَعَمَ أَنَّهُ يَعْرِفُ اللّٰهَ بِغَيْرِ رُؤْيَةٍ فَقَدْ ضَلَّ وَغَوَى، لِأَنَّهُ مَاعُرِفَ مَحْفُوظٌ وَمَا جُهِلَ مَنْبُوذٌ، فَإِذَا شَكَّ المَرْءُ وَاِرْتَابَ فِيمَا يَرَى فَهُوَ فِيمَا لَا يَرَى أَشُكَّ وَأَرْيَبُ".
و از آنچه یعقوب بن اسحاق بن ابراهیم جلّاب از ابن غیاث بن مسلم از محمد بن عبدالله بن مهران از حسن بن محبوب از هشام بن حکم علیه السلام حدیث کرده است،