تمام زمان از آنِ پروردگار تعالی است. پس همان‌گونه که در آغاز آن ظاهر شد، در پایانش نیز ظاهر می‌شود و همچنین در میانه‌اش. پس هرگز ظهورش را تکذیب مکن، و زمان‌ها را بر او دروغ مشمار و برای او محدودیت مکانی قائل مشو. پس همان‌گونه که بر نخستین خلق خود به عدالت رفتار کرد، بر آخرین و میانه آنان نیز به عدالت رفتار می‌کند، و همان‌گونه که بر فرشتگان به عدالت رفتار کرد، بر آدمیان نیز به عدالت رفتار می‌کند.»

[۱۷۲] وَمِمَّا وَرَدَ فِيهِ أَيْضًا: أَنَّ البارِيَ جَلَّ وَعَلَا ظَهَرَ لِلعَالَمَينِ بِصُورَةِ الشَيْخِ الكَبِيرِ الفَانِي، وَمِثْلِ صُورَةِ الطِفْلِ الصَغِيرِ الدَانِي، وَمِثْلِ صُورَةِ الشَابِّ الشَدِيدِ ذِي القُوَّةِ العَمِيدَ مَفْتُولَ السِبَالِ رَاكِبًا عَلَى أَسَدٍ مِنْ نُورٍ بِصُورَةِ الغَضَبِ فَلَمَّا رَآهُ العَالَمَانِ البَشَرِيُّ وَالنُورَانِيُّ أَنَّهُ فِي كُلِّ ظُهُورٍ يَظْهَرُ فِيهِمْ قُدْرَةً وَيَغِيبُ عَنْهُمْ، وَالقُدْرَةُ لَا تَخْتَلِفُ وَالصُوَرُ تَخْتَلِفُ، وَلَا يَشْكُونَ قَالُوا لِبارِئِهِمْ سُبْحَانَهُ وَتَعالَى: "إِظْهَرْ بِمَا شِئْتَ كَيْفَ شِئْتَ فَأَنْتَ أَنْتَ". وَذٰلِكَ بِتَوْفِيقِهِ لَهُمْ وَتَسْدِيدِهِ لِأَهْلِ الإِقْرَارِ وَلِإِثْبَاتِهِ الحُجَّةَ عَلَى أَهْلِ الجُحُودِ وَالإِنْكَارُ.

و از آنچه در این باره نیز وارد شده است: آنکه باری تعالی برای دو عالم جهان بشری و جهان نورانی به صورت پیرمردی بزرگ و فانی، و مانند صورت کودکی خردسال و نزدیک، و مانند صورت جوانی نیرومند و استوار، با سبیلی تابیده، سوار بر شیری از نور به هیئت خشم، ظاهر شد. پس چون دو عالم بشری و نورانی دیدند که او در هر