و شیخ من رضی الله عنه از رجال خود با سندی که به محمد بن کَوّاء می‌رسد برایم حدیث کرد که او به مولای ما امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- گفت: از شما شنیدم که بر منبر می‌فرمودید: «منم که عاد و ثمود و نسل‌های بسیار دیگری را در این میان هلاک کردم»، و از شما شنیدم که می‌فرمودید: «منم دابة الارض (جنبنده زمین) و ذوالقرنین» پس امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: «ای ابن کَوّاء، همانا عبدالله بن رواحه انصاری علیه السلام همان کسی است که من او را به سوی قوم عاد فرستادم و آنان را به وسیله او هلاک ساختم و آنان در برابر آنچه فرمان دادم به اندازه چشم بر هم زدنی درنگ نکردند. همانا فرمان من چنین است که چون چیزی را اراده کنم، به آن می‌گویم: «باش» پس به وجود می‌آید . پس به وسیله عبدالله بن رواحه بود که عاد و ثمود را هلاک کردم، و او همان باد نازا است.»

و چون این مقدار از معجزات و دلایل شگفت‌انگیز را آوردیم، و شواهدی بر آنها از آیات اقامه کردیم که اینها از فعلِ خدای زمین و آسمان‌هاست، پس اکنون آنچه را که اهل علم و روایت از راویان موثق نقل کرده‌اند نیز ذکر می‌کنیم؛ در باب اشاراتی که سید محمد -عَزَّ عَزُّهُ- به مولای خود -عَزَّ عَزُّهُ- نمود و دعوتش به سوی او و دلیلی که با آن به او راهنمایی کرد.