و شب و آنچه را که فرا می‌گیرد و ماه آنگاه که کامل شود. منم صاحب پیامبران و فرستنده رسولان. منم صاحب مدین و روز ابر آتشبار. منم هلاک‌کننده عاد و ثمود. منم صاحب آتشِ پر از هیزم. منم حقیقتِ اصحاب اخدود. منم شاهد و مشهود. منم صاحب صراط و مرصاد.منم ایستاده بر اعراف و گیرنده به انصاف. منم معدن برتری‌ها و صاحب عذاب و کیفر و آنکه با غل و زنجیرها در بند می‌کشد. منم گردآورنده احزاب، و انتقام‌گیرنده با عذاب و ایستاده بر حساب و زننده گردن‌ها. منم صاحب رحمت و آمرزش و هدایتگر به سوی رحمان. منم جاری‌کننده رودها و روان‌کننده کشتی در دریاها. منم آن چیره بخشاینده، و ستون قدرت جبّار، و طعام دهنده میوه‌ها. منم صاحب کشتی نوح و گشاینده فتوحات، و پدیدآورنده جراحت‌ها، و بیان‌کننده کتاب شرح داده شده. منم ایستاده بر دو «تَطْنُج»، و نگرنده به دو مغرب، و مشرف بر دو مشرق، و به هم آمیزنده دو دریا و برپاکننده دو برزخ، و سازنده دو سد و گرداننده جن و انس ، و صاحب دو رجعت و تقدیرکننده دو بازگشت. منم «افریدوس» را به چشم سر دیدم. منم «هیلای» بزرگ و «هیولای» کوچک (هیولی: ماده نخستین یا جوهر اصلی).»
گفته شد: پس اصبغ بن نباته علیه السلام به سوی او برخاست و گفت: یا امیرالمؤمنین، آن دو تَطْنُجان چیستند و افریدوس چیست؟