را بداند و از این افعال خبر دهد، او همان پروردگار پرستیده‌شده و خدای مورد نظر و ظاهرِ موجود است. و در همین معنا، سرور و شیخ و پیشوا و امام طایفهٔ ما، سید ابوعبدالله حسین بن حمدان خُصَیبی خداوند مقامش را شریف گرداند) می‌فرماید:

پنج چیز است که خداوند به آن منفرد گشت تا خلق بدانند که یگانه بی‌نیاز کیست ،نازل کردن باران و علم قیامت و علم به فرزندی که در رحم است و هیچ‌کس ندانست که در فردای خود چه به دست می‌آورد یا در کدامین سرزمین گمشده و درگذشته خواهد شد تا آنکه علی گفت: همانا من به این امور آگاهم؛ پس هر آنکه هدایت یافته بود گفت:این همان کسی است که تمام رسولان در گذشته و تا ابد بر او دلالت می‌کردند.

و ما ندانسته‌ایم و به ما نقل نشده و هیچ‌یک از ملت‌ها و ادیان مختلف اجماع نکرده‌اند بر اینکه نبی‌ای از انبیا یا رسولی از رسولان و صاحبان شرایع، این خصلت‌ها را برای خود ادعا کرده باشد و نه حتی یکی از آنها را، جدا از الاه و فرستنده‌اش. بلکه همگی گفتند: آنان الاهی دارند که او را پرستیدند و امت‌ها را به سوی او فراخواندند و اوست که علم قیامت نزد اوست، و اوست نازل‌کنندهٔ باران، و دانای آنچه در رحم‌هاست.