مَعْرِفَتِهِ أَنَّهُ الخَبِيرُ بِهَا وَالعَلِيمُ بِعِلْمِهَا، وَدَلَّ السَيِّدُ الرَسُولُ -عَزَّ عَزُّهُ- بِهَا عَلَيْهِ، وَأَخْبَرَ أَنَّهَا إِلَيْهِ وَإِنَّهُ اِسْتَأْثَرَ بِهَا دُونَ خَلْقَهِ وَبَرِيَّتِهِ.

در بر دارندهٔ وجود ذات الهی برای اهل تحقیق و اثبات توحید با شواهدی که اهل تصدیق بدان گواهی می‌دهند.

اما بعد: ای برادر گرامی‌نژاد، والاگهر، و پسندیده‌مذهب، خداوند تو را به سعادت اولیائش سعادتمند گرداند و به عطای برگزیدگانش مخصوص فرماید. همانا ما ذکر «اُبُوَّت» را پیش نیاوردیم مگر برای آنکه از اشتیاق تو به شرح و بیان آن آگاه بودیم. پس شتافتیم تا تو را به توضیح و آشکار ساختن آن برگزینیم، زیرا که در این کار، هدف را به جای آورده و در پاسخ به تو، وظیفهٔ خود را به انجام رساندیم. پس اکنون بازگردیم به شرح معرفت توحید و کشف آن برای مشتاقِ مرید و طالبِ راشدِ موفقِ استواررأی.

با فصاحت و صراحت، و با ایضاح و بیان، و با کشف و دلایل و برهان، و آنچه از قرآن که باطل از پیش و پسِ آن بدو راه نمی‌یابد و از جانب حکیمی ستوده نازل گشته، بدان گواهی می‌دهد.

و دلیل از روایت نقل شده که سید رسول بر آن دلالت کرده و بدان سخن گفته و خردمندان به صحت آن گواهی داده‌اند، و آن را جز هر گمراه نادانی انکار نمی‌کند، و راه راست بر عهدهٔ خداوند است، که او علیّ و بزرگ است.