و از داوود بن کثیر رُقّی علیه السلام از مولای دانای ما که عزتش والا باد روایت است که فرمود: «خداوند از قلبها جز آن را که پاک و خالص ، و محکم و استوار ، و نرم و رقیق باشد، نمیپذیرد. اما پاکی و صفای آن: برای نزدیکی معرفتش است. و اما استواری آن: تا برای حمل سرّ ما قوی باشد. و اما نرمی آن: تا برای برادران نرم باشد.» سپس فرمود: «هیچیک از شما خود را بر برادرش برتری ندهد، هرچند از او بزرگتر باشد، که در این صورت خداوند او را بر وی برتری خواهد داد هرچند از او کوچکتر باشد. و شما پیش از این چنین بودید و خداوند بر شما منت نهاد.»
[۱۴۱] وَحَدَّثَ العَلاءُ بْنُ خَلِيلٍ عَنْ شَيْبانَ عَنْ أَبِي عَاصِمٍ العَبَدَانِيِّ عَنْ المُفَضَّلِ بْنِ عِيسَى الرَقّاشِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ المُكَنْدَرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللّٰهِ الأَنْصَارِيِّ عَلَيْهِ السَلَامُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللّٰهِ -عَزَّ عَزُّهُ- : "يَقُولُ اللّٰهُ تَبارَكَ وَتَعَالَى: أَنَا عِنْدَ ظَنِّ عَبْدِيَ المُؤْمِنِ، فَلْيَظُنَّ بِي خَيْراً، وَأَنَا مَعَهُ حَيْثُ ذَكَرَنِي فَإِنْ ذَكَرَنِي فِي نَفْسِهِ ذَكَرْتُهُ فِي نَفْسِي، وَإِنْ ذَكَرْنِي فِي مَلَأٍ مَنْ خَلَقِي ذَكَرْتَهُ فِي مَلَأِ خَيْرٍ مِنْهُمْ، وَإِنْ تَقَرَّبَ مِنِّي شِبْرًا تَقَرَّبْتُ مِنْهُ ذِرَاعًا، وَإِنْ تَقَرَّبْ مِنِّي ذِرَاعًا تَقَرَّبْتُ مِنْهُ بَاعًا، وَإِنْ جَائَنِي مَاشِيًا جِئْتُهُ هَرْوَلَةً".
و علاء بن خلیل از شیبان از ابی عاصم العبدانی از مفضل بن عیسی الرقاشی از محمد بن المکندر از جابر بن عبدالله انصاری علیه السلام روایت کرده است که گفت: رسول الله که عزتش بزرگ باد فرمود: خداوند تبارک و تعالی میفرماید: من نزد گمان بندهٔ




