[۱۲۷] وَرَوَاهُ الشَيْخُ أَبُو الحُسَيْنِ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ الجَلِيِّ قَدَّسَ اللّٰهُ لَطَيْفَهُ بِإِسْنَادِهِ عَنْ رِجالِهِ عَنْ سَيِّدِنَا جَابِرِ بْنِ يَزِيدَ الجُعْفِيِّ إِلَيْهِ التَسْلِيمُ أَنَّهُ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَى مَوْلَانَا الصَادِقِ -عَزَّ عَزُّهُ- فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ لِرَجُلٍ مِنْ شِيعَتِهِ: تَخَفَّرْ "وَلَا تُشْهِرْ، وَوَارِ شَخْصَكَ فَلَا تُذْكَرْ وَتَعَلَّمْ وَاِعْمَلْ وَاِسْمَعْ وَاكْتُمْ وَما عَلَيْكَ إِذَا عَرَفْتَ اللّٰهَ لا تُرِيدُ مَعَهُ سِواهُ".

و شیخ ابوالحسین محمد بن علی جُلّی خداوند روح لطیف او را مقدس گرداند به اسناد خود از رجال خویش از سرور ما جابر بن یزید جُعفی که تسلیم بر او باد روایت کرده است که گفت:بر مولای ما صادق که عزتش والا باد وارد شدم و شنیدم که به مردی از شیعیانش می‌فرمود: «پوشیده و پنهان باش و خود را مشهور مکن، و شخصیت خود را پنهان دار تا نامت برده نشود، و بیاموز و عمل کن و بشنو و کتمان کن. و بر تو باکی نیست اگر خدا را شناختی و با او، غیر او را نخواستی.»

[۱۲۸] وَحَدَّثَ أَبُو مُحَمَّدٍ الهَمَذانِيِّ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الآدَمِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الحُسَيْنِ وَهُوَ اِبْنُ حَسَكَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَلَيْهِ السَلَامُ عَن مَوْلَانَا الصَادِقِ -عَزَّ عَزُّهُ- أَنَّهُ قَالَ: "إِنَّ المُؤْمِنَ أَعَزُّ مِنَ الكِبْرِيتِ الأَحْمَرِ، لَا يَذُلُّ نَفْسَهُ، فَرَحُهُ بِدِينِهِ وَأُنْسُهُ فِي وَحْدَتِهِ لا يَحْتَشِمُ وَلا يَغْتَنِمُ وَلَا يَصْبِرُ عَلَى ضَيْمٍ ثُمَّ تَلَا: ﴿وَلِلّٰهِ العِزَّةُ وَلِرَسُولِهِ وَلِلمُؤْمِنِينَ﴾¹