( صفت مومنین زاهد )

وَأَضَفْنَا فِي هٰذَا البَابِ مَا وَرَدَ فِي صِفَةِ المُؤْمِنِينَ الزَاهِدِينَ.

[۱۲۵] فَمِنْ ذٰلِكَ مَا رَوَيْنَاهُ عَنْ مَوْلَانَا سَيِّدِ العَابِدِينَ -عَزَّ عَزُّهُ- بِإِسْنَادِهِ عَنْ مُحَمَّدٍ بْنِ إِبْرَاهِيمَ قَالَ: حَدَّثَنِي الحُسَيْنُ بْنُ سَعْدٍ الأَهْوازِيِّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ عَنْ جَابِرٍ عَنْ أَبِي حَمْزَةَ الثُمَالِيِّ عَلَيْهِ السَلَامُ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَى مَوْلَايَ عَلِيُّ بْنُ الحُسَيْنِ -عَزَّ عَزُّهُ- وَهُوَ جَالِسٌ فِي بَيْتٍ وَحْدَهُ وَلَيْسَ عِنْدَهُ أَحَدٌ وَهُوَ يَقُولُ: "بِنَفْسِكَ بِنَفْسِكَ" فَقُلْتُ: يَا مَوْلَايَ مَنْ تَخَاطَبْ وَلَيْسَ عِنْدَكَ أَحَدٌ؟ فَقَالَ: "إِنَّ يَحْيَى بْنَ أُمِّ الطَوِيلِ شَكَا إِلَيَّ الوَحْدَةَ وَقَالَ بِمَنْ آنَسُ؟"فَقُلْتُ: "بِنَفْسِكَ بِنَفْسِكَ"فَقُلْتُ: يَا مَوْلَايَ، لَسْتُ أَرَاهُ، فَنادَى: "يا يْحِيى" فَإِذَا بِهِ. فَقَالَ مَوْلَانَا: "يا يْحِيى، إِنَّ اللّٰهَ جَعَلَ أُنْسَ المُؤْمِنِ فِي وَحْدَتِهِ وَرَاحَتَهَ فِي مَعْرِفَتِهِ.

و در این باب، آنچه را که در وصف مؤمنانِ زاهد وارد شده است، افزودیم.

پس از جمله‌ی آن، روایتی است که از مولای ما سید العابدین که عزتش والا باد روایت کرده‌ایم، به اسناد او از محمد بن ابراهیم که گفت: حسین بن سعد اهوازی از پدرش از جدش از جابر از ابی‌حمزه ثمالی علیه السلام برایم حدیث گفت که او گفت:بر مولایم علی بن حسین که عزتش والا باد وارد شدم، در حالی که در خانه‌ای تنها نشسته بود و