پس به تو فرمان داده شده است از سوی شریعت باطنی که از علم فقهای ظاهر به مقدار نیاز برای استفاده، به رسم تقیه بر دین خود، برداری. پس این را بدان و به آن عمل کن.
پس این وصیت ای فرزند عزیزم برای من و کسی که نزد من جایگاهی دارد، همان‌طور که شاعر گفت:
من تو را در قلبم در منزلتی یافتم که آن، شراب صاف‌شده میان آب وشراب گران‌بها است (یعنی تو خالص و برگزیده‌ای).
پس این جایگاه و ارزش تو نزد من، با وضوح آن است. و من نام‌های کسانی را که از اهل علم و معرفت ملاقات کردم برایت ذکر کردم، به سپاس و فضل اللّٰه تعالی. پس هر کس با تو مفاخره کرد، با او مفاخره کن، و هر کس با تو آشتی کرد، با او آشتی کن، و هر کس با تو جدایی جست، با او جدایی بجوی؛ و با حق خود، باطل او را آشکار ساز. پس راه تو روشن است، و قانع بودنت پنهان‌کننده‌تر است، و قدرتت بیشتر، به مِنت و توفیق اللّٰه و یاری نیکوی او با هدایت به سلوک راهش. پس آنچه به تو دادم بگیر و از شاکران باش.