فَهٰذَا مَحَلُّ قَدْرِكَ عِنْدِي عَلَى جَلِيَّتِهِ، وَقَدْ ذَكَرْتُ لَكَ أَسْمَاءَ مَنْ لَقِيتُهُمْ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ وَالْمَعْرِفَةِ بِحَمْدِ اللّٰهِ تَعَالَى وَفَضْلِهِ، فَمَنْ فَاخَرَكَ فَفَاخِرْهُ، وَمَنْ وَادَعَكَ فَوَادِعْهُ، وَمَنْ بَايَنَك فَبَايِنْهُ، وَاصْدَعْ بِحَقِّكَ بَاطِلَهُ، فَطَرِيقُكَ وَاضِحٌ، وَقَنَاعَتُكَ أَسْتَرُ، وَذِرَاعُكَ أَمَدُّ، بِمِنَّةِ اللّٰهِ وَتَوْفِيقِهِ وَحُسْنِ مَعُونَتِهِ بِالْهِدَايَةِ إِلَى سُلُوكِ طَرِيقِهِ، فَخُذْ مَا أَتَيْتُكَ وَكُنْ مِنَ الشَّاكِرِينَ.

و اما کسانی که از فقهای شریعت ظاهری ملاقات کردم و گفته‌هایشان و اختلافاتشان را به خاطر سپردم، خداوند ما را از شرّ آن‌ها و آنچه می‌گویند پناه دهد؛ آن‌ها کسانی هستند که اللّٰه تعالی درباره‌شان فرمود: ﴿و آن‌ها را پیشوایانی قرار دادیم که به سوی آتش دعوت می‌کنند، و روز قیامت یاری نخواهند شد﴾.

و علم آن‌ها، همان رود طالوت است که اللّٰه تعالی درباره‌اش فرمود: ﴿پس هنگامی که طالوت با لشکریان بیرون رفت، گفت: همانا اللّٰه شما را با رودی می‌آزماید؛ پس هر کس از آن بنوشد، از من نیست، و هر کس از آن نچشد، او از من است، مگر کسی که با دستش یک کف بردارد. پس همه از آن نوشیدند جز اندکی از آن‌ها. هنگامی که او و کسانی که با او ایمان آورده بودند از آن گذشتند، گفتند: امروز توانایی مبارزه با جالوت و لشکریانش را نداریم. اما کسانی که گمان داشتند با اللّٰه ملاقات خواهند کرد، گفتند: چه بسا گروهی اندک که بر گروهی بسیار به اذن اللّٰه پیروز شدند، و اللّٰه با صابران است﴾.