است و من الْأَنْزَعُ الْبَطِيْنُ هستم."مقداد گفت: به اللّٰه سوگند، من در حال حرکت بودم و با حرکت خود، مولایم أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ را در صورتی پس از صورتی می‌دیدم.

و کلام او بر منبر، و او الْإِلٰهُ الْمَعْبُودُ، الْأَنْزَعُ الْبَطِيْنُ، عَزَّتْ آلَاؤُهُ، حَيْدَرَةُ است که حَيَاةٌ الدَّارِ و الْحَيُّ الْقَيُّومُ است، و او أَبُو تُرَابٍ است، و عالم همگی از تُرَاب است، و او پدرشان، الهشان، مالکشان، خالقشان و روزی‌دهنده‌شان، مُحْيِي الْمُمِيتُ، الْحَيُّ لَا إِلٰهَ إِلَّا هُوَ است، همان کسی که اسم اعظم، سید محمد -عَزَّ عَزُّهُ- ، با این آیه به او اشاره کرد: (آیة الکرسی) و (آیه سوره طه). و او کسی است که عِلْمُ الْكِتَابَ نزد اوست، زیرا معنی در قصه اِسْمش سُلَيْمَانَ فرمود: ﴿آن کس که عِلْمٌ مِنَ الْكِتَابِ نزد او بود گفت: من آن را قبل از آنکه پلک بر هم زنی نزد تو می‌آورم﴾. پس کتاب اِسْم است، و معنی عِلْم از میم دارد. و ما را موحد نامیدند چون کسی را پرستیدیم که او را دیدیم و کلامش را شنیدیم.

و شیخ ما أَبُو عَبْدِ اللّٰهِ خصیبی فرمود: جایز است که اسم را علی بخوانند، اما جایز نیست که اسم را به "مَعْنَى" یا "أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ" بخوانند، زیرا این دو اسم مختص أَمِيرِ النَّحْلِ علی عزعزه است. هر کس بگوید معنی با جسم و روح ظاهر شد، او را محدود کرده و قطعه‌قطعه نموده است، زیرا او را دو چیز (جسد و روح) قرار داده است... ما می‌گوییم معنی تجزیه و تقسیم نمی‌شود و ذات او مطلق است. حکمت و عدالت در