و جوابی دیگر: أَنْزَعٌ (جدا شده)، این صورت را از دو عالم علوی و سفلی جدا کرد و آن را به کسی جز خودش، از اسم تا پایین‌تر، نپوشاند. و معنی به وسیله آن صورت نزاع‌ناپذیر ظاهر شد. و او، حتی اگر به ما نشان دهد که به صورتی غیر از صورت الْأَنْزَعِيَّة ظاهر شده است، صرفاً دیدگان ما را دگرگون می‌کند و هر چه بخواهد به ما نشان می‌دهد، زیرا ما عالم ترکیب پایین هستیم.

و او تغییر می‌دهد، اما خودش تغییر نمی‌کند؛ شکل می‌دهد، اما خودش شکل نمی‌پذیرد؛ مانند نَقْش فصّ انگشتری که تأثیر می‌گذارد، اما هیچ چیز در آن تأثیر نمی‌گذارد؛ منتقل می‌کند، اما خودش منتقل نمی‌شود. او جزءِ صُمّی است که تجزیه و تقسیم نمی‌شود. پس اگر کسی از یکتاپرستان بگوید که او تجزیه و تقسیم می‌شود، به معنی کافر شده و به علی اعلا شرک ورزیده است، زیرا او ذات است، و ذات تجزیه و تقسیم و تکه‌تکه و ریشه‌کن نمی‌شود.

پس او هرچه بخواهد به ما نشان می‌دهد، بر حسب استحقاق ما از معرفتش، و او از هستی خود زایل نمی‌شود، حتی اگر برای دیدگان ما ظاهر شود. پس اگر معنی جوهری قائم، بی‌نیاز به ذات خود و منفرد باشد، پس او ناچار و نیازمند نیست.