قَوْلِهِ -عَزَّ وَجَلَّ- : ﴿وَاِتَّبِعْ سَبِيلَ مَنْ أَنَابَ إِلَيَّ﴾¹فَيَتْبِعَ العُلَمَاءَ الَّذِينَ وَصَلُوا مِنَ العِلْمِ إِلَى مَالَمْ يَصِلْ إِلَيْهِ وَيَقْتَفِي سَبِيلَهُمْ فَفِيهِ نَجَاتُهُ".

و از او از رجال او از مولای دانای ما که عزت و بزرگی‌اش باد روایت شده است که به مفضّل که سلام بر او باد فرمود: «ای مفضّل، سوگند به آنکه جان محمد در دست اوست، اگر مؤمن به پدرش که معرفت خداوند تعالی را به او القا کرده، به اندازه‌ی پُر شدن زمین طلا بدهد، هرآینه آنچه آن پدر از معرفت به او داده و القا کرده، بزرگتر از آن طلایی است که او بخشیده است.»

مفضّل که سلام بر او باد عرض کرد: ای مولای من، پس اگر آن پدری که این معرفت را به او القا کرده منحرف شود، آن مؤمن با او چه باید بکند؟ فرمود: «با او همان‌گونه باشد که خداوند عز و جل فرموده است:و در دنیا با آن دو به شایستگی و نیکی همراهی کن. پس هنگامی که دانست او کافر شده است، آشکارا از او بیزاری نجوید تا او را نزد دشمنانش رسوا نکند و با نکوهش او، آنان را بر ضدش نشوراند، و باید آنچه را خداوند در این سخنش عز و جل امر کرده، انجام دهد:و از راه کسی که به سوی من بازگشته است، پیروی کن). پس باید از عالمانی پیروی کند که از علم به جایگاهی رسیده‌اند که او نرسیده است و راه آنان را دنبال کند که نجاتش در آن است.»