پس مولایمان فرمود: به اللّٰه سوگند، إِسْحَاقُ همان عُثْمَانُ است، و فَادَوَيْهِ همان أَبُو ذَرٍّ است. و اگر إِسْحَاقُ می‌توانست فَادَوَيْهِ را از سامراء تبعید کند، حتماً انجام می‌داد و او را باقی نمی‌گذاشت. آگاه باشید، همانا إِسْحَاقُ مردی دروغگو بر ماست، پس فتوای او را نپذیرید.

أَبُو الحَسَنِ الجِسْرِيِّ گفت: سرورم أَبُو عَبْدِ اللّٰهِ الخُصَيْبِيِّ، خداوند روحش راشاد کند، گفت: به راستی که اسحاق در قبه هاشمیه، در حالی که او عثمان است، کلام اهل آتش را در آتش به زبان فارسی گفت (تأویل باطنی که عثمان همان اسحاق است).

( جزای کسی که مؤمنی را رد کند )

[۶۳۲] وَحَدَّثَنِي شَيْخِي أَبُو الفَتْحِ مُحَمَّدُ بْنُ الحَسَنِ رَحِمَهُ اللّٰهُ قَالَ: حَدَّثَنِي أَبُو إِسْحَاقَ إِبْرَاهِيمُ الرِفَاعِيِّ قَالَ: حَدَّثَنِي المَعْبَرانِيُّ قَالَ: كَانَ فِي قَرْيَةٍ مِنْ قُرَى بَغْدَادَ رَجُلٌ مُؤْمِنٌ مِنْ أَصْحَابُ الدُنْيَا أَوْلَمَ وَلِيمَةً وَجَمَعَ عِنْدَهُ جَمَاعَةً مِنْ مُؤالِفٍ وَمُخَالِفٍ، فَخَرَجَ إِلَى بَابِ الدَارِ لِحَاجَةٍ، فَوَقَفَ بِهِ رَجُلٌ مُؤْمِنٌ ذُو فَقْرٍ وَفَاقَةٍ وَسَلَّمَ عَلَيْهِ وَقَالَ لَهُ: أَنَا رَجُلٌ مُؤْمِنٌ مِنْ إِخْوَانِكَ فِي جَوْعَةٍ، فَقَالَ: صَنَعَ اللّٰهُ لَكَ.