مکن که برای تو نقشه خطرناکی میکشند چرا که شیطان برای انسان دشمنی آشکار است﴾ یعنی: تقیه را پیشه کن».

[۱۱۵] وَبِالإِسْنَادِ أَنَّ مَوْلَانَا العَالِمَ -عَزَّ عَزُّهُ- قَالَ لِأَبِي مُعَاوِيَةَ: يَا أَبَا مُعاوِيَةَ أَقْرِيءْ شِيعَتِي مِنِّيَ السَلامَ وَقُلْ لَهُمْ: "إِنَّمَا مِثْلُكُمْ مِثْلُ النَحْلَةِ إِنْ أَكَلْتَ أَكَلْتَ طَيِّبًا وَإِنْ وَضَعَتْ وَضَعْتَ طَيِّبًا، وَإِنْ سَقَطَتْ عَلَى عُودٍ لَمْ تَخْدُشْهُ، وَلَوْ عَلِمَ الطَيْرُ مَا فِي بُطُونِهَا لَأَكَلَتْهَا، وَكَذٰلِكَ لَوْ عَلِمَ أَعْدَاؤُنَا مَا فِي صُدُورِكُمْ مِنْ عِلْمِنَا لَقَتَلُوكُمْ، فَلَا تُذِيعُوا إِلَيْهِمْ سِرًّا".

و به روایت شده است که مولای دانای ما که عزت و بزرگی‌اش باد به ابی‌معاویه فرمود: ای ابامعاویه، از جانب من به شیعیانم سلام برسان و به آنان بگو: «همانا مَثَل شما، مَثَل زنبور عسل است؛ اگر بخورد، چیزی پاکیزه می‌خورد، و اگر چیزی از خود بنهد ، چیزی پاکیزه می‌نهد، و اگر بر شاخه‌ای بنشیند، آن را نمی‌خراشد و نمی‌شکند. و اگر پرندگان می‌دانستند در درونش چیست، هرآینه آن را می‌خوردند. و به همین ترتیب، اگر دشمنان ما می‌دانستند که در سینه‌های شما از علم ما چه نهفته است، شما را می‌کشتند. پس هیچ رازی را برای آنان فاش نسازید».