و از شیخ من أَبَا الفَتْحِ مُحَمَّدُ بْنُ الحَسَنِ البَغْدَادِيِّ، پرسیدم درباره اشخاصِ اهل کهف و اشخاصِ ایام هفت‌گانه؟
فرمود: آنچه در این باره شنیده‌ام از سید أَبِي عَبْدِ اللّٰهِ الخُصَيْبِيِّ، خداوند مقامش را شرافت بخشد، این است که: اهل کهف، اشخاصِ مِيمِ عظیم هستند؛ پنج نفرند، و نگهبان آن‌ها أَمِيرُ النَّحْلِ است.
و اما اشخاصِ ایام هفت‌گانه: پس روز یکشنبه محمد است، و روز دوشنبه سلمان، و سه‌شنبه مِقْدَاد، و چهارشنبه أَبُو ذَرٍّ، و پنجشنبه عَبْدُ اللّٰهِ بْنُ رَوَاحَةَ، و جمعه عُثْمَانُ بْنُ مَظْعُونٍ، و شنبه قَنْبَرٌ (غلام علی).
و همچنین روایت شده است: که روز یکشنبه محمد، و دوشنبه فَاطِرٌ ، و سه‌شنبه الحَسَنُ، و چهارشنبه الحُسَيْنُ، و پنجشنبه المُحْسِنُ، و جمعه القَائِمُ ، و شنبه سلمان. و روز فطر محمد است، و روز عید قربان.
روز نَحر نیز همان است به دلیل کلامش: آن روزِ روزه شما، روزِ نَحر شماست.
و سخن ما درباره مقْدَاد : این که خُلقیات از او مشتق شده است. و آیا جایز است که نورانی‌ای، جسمانیِ گِلین از او مشتق شود؟ همانا از او علمِ عالم مشتق شده است، و خالق ، اِسْم است، چنانکه اللّٰه متعال فرمود: ﴿و اللّٰه شما و آنچه عمل می‌کنید را آفرید﴾.