و او که عزت و بزرگی‌اش باد فرمود: «تقیه را در جایی که ظاهراً نیازی به تقیه نیست نیز رعایت کن، تا در جایی که تقیه واجب است به آن پایبند بمانی، و بدین سان این امر، خوی و سرشت تو گردد».

[۱۱۴] وَبِالإِسْنَادِ عَنْ رِجَالِهِ مَرْفُوعًا إِلَى مَوْلَانَا الصَادِقِ -عَزَّ عَزُّهُ- أَنَّهُ قَالَ لِأَبِي مُعَاوِيَةَ: "مَثَلُ شِيعَتِنَا كَمَثَلِ فِتْيَةِ أَهْلِ الكَهْفِ أَذَاعُوا الكُفْرَ وَاِسْتَبْطَنُوا الإِيمَانَ، فَإِذَا كَانَ يَوْمُ القِيامَةِ حَشَرَهُمْ اللّٰهُ أُمَّةً بِذَاتِهِمْ أَمَا سَمِعْتَ قَوْلَهُ تَعَالَى حِكَايَةً عَنْ يَعْقُوبَ عَلَيْنَا سَلَامُهُ فِي قَوْلِهِ: ﴿يَا بُنَيَّ لِاِ تَّقَصُصْ رُؤيَاكَ عَلَى إِخْوَتِكَ فَيَكِيدُوا لَكَ كَيْدًا إِنَّ الشَيْطَانَ لِلإِنْسَانِ عَدُوٌّ مُبِينٌ﴾¹ يَعْنِي: إِلْزَمْ التَقِيَّةَ".

و به اسناد از راویان مورد اعتمادش، با سندی که به مولای ما صادق که عزت و بزرگی‌اش باد می‌رسد، که او به ابی‌معاویه فرمود: «مَثَلِ شیعیان ما همچون مَثَلِ جوانان اهل کهف است؛ که کفر را آشکار کردند و ایمان را در درون خود پنهان داشتند. پس چون روز قیامت فرا رسد، خداوند آنان را به صورت امتی مستقل محشور می‌گرداند. آیا این سخن خداوند متعال را نشنیده‌ای که از زبان یعقوب که سلام ما بر او باد حکایت می‌کند، آنجا که فرمود: ﴿ای فرزندم خواب خود را برای برادرانت بازگو