[۶۱۲] وَرُوِيَ: أَنَّهُ كَانَ مِنْ بَنِي إِسْرائِيلَ رَجُلٌ قَدْ مَلَأَ بَيْتًا عِلْمًا فَأَوْحَى اللّٰهُ اليَه عَلَى لِسَانِ نَبِيِّ اللّٰهِ مُوسَى -عَزَّ عَزُّهُ- : "قُلْ لِهٰذَا الرَجُلِ: إِنَّهُ قَدْ خَبَّأَ العِلْمَ وَلَمْ يَعْمَلْ بِهِ فَإِنْ لَمْ يَتَقَرَّبْ إِلَيَّ بِشَيْءٍ مِنْهُ فَلَنْ أَقْبَلَهُ".

وَرُوِيَ: عَنْ بَعْضِ العُلَمَاءِ أَنَّهُ رُؤِيَ عِنْدَ وَفَاتِهِ يَنْظُرُ إِلَى يَدِهِ وَيَبْكِي فَقَالَ لَهُ بَعْضُ تَلَامِذَتِهِ: يَا سِيدِي إِنَّا نَرَاكَ تَنْظُرُ إِلَى يَدِكَ وَتَبْكِي؟ فَقَالَ: وَدِدْتُ لَوْ أَنَّها قَطِعَتْ وَلَمْ أَكْتُبْ ما كْتَبْتَ وَلَمْ أَعْمَلْ بِهِ فَقَدْ صَارَ حُجَّةً عَلَيَّ.

و روایت شده است که: در میان بنی اسرائیل مردی بود که خانه‌ای را از علم پر کرده بود. پس اللّٰه بر زبان مُوسَى -عَزَّ عَزُّهُ- ، به سوی او وحی فرستاد: به این مرد بگو: همانا او علم را اندوخته ولی به آن عمل نکرده است. پس اگر با چیزی از آن علم به من تقرّب نجوید، آن را نخواهم پذیرفت.

و روایت شده است: از بعضی از علما که هنگام وفاتش دیده شد که به دستش نگاه می‌کند و می‌گرید. پس بعضی از شاگردانش به او گفتند: ای سرور ما، ما تو را می‌بینیم که به دستت نگاه می‌کنی و می‌گریی؟

گفت: کاش دستم قطع شده بود و آنچه نوشتم را ننوشته بودم و به آن عمل نکرده بودم، زیرا همانا آن بر من حجت شده است.