گفت: می‌گویند: تیرِ اللّٰه به آن اصابت کرده است و به کلام اللّٰه استدلال می‌کنند: ﴿و همانا آسمانِ دنیا را به چراغ‌هایی زینت دادیم و آن‌ها را تیرهایی برای شیاطین قرار دادیم، و برایشان آتش سوزان را آماده کردیم﴾.

پس امام فرمود: چه کورند دل‌هایشان! اللّٰه متعال با تیر پرتاب می‌کند؟

پس گفتم: ای مولای من، پس آن نورِ فرو افتاده چیست؟

فرمود: آن نور مؤمنِ عارفی است که پاک شده و به عُلُوّ رسیده است، و مالک نفس و تجلّی‌اش شده است. او در آن ساعت در منزلش به دیدار برادر اخوانی رفته است. پس اهل زمین به او نگاه می‌کنند، در حالی که او به سرعت از عُلُوّ به زیر آمده است. پس آن نور، نورِ مؤمنی است که پاک شده و آزاد گشته و از قید ناسوت عبور کرده است. (تفسیر شهاب ثاقب به عنوان انتقال و تنزّل روحانیِ مؤمنانِ به کمال رسیده، و دیدار آن‌ها با اخوان بشری).