و نقل شده است که: همانا قرآن دوازده هزار آیه بود، و در آن بسیار از کلام خداوند متعال: ﴿تَبَّتْ﴾ (نابود باد) و از ذِکرِخانواده‌ها بود، اما باقی نماند مگر کلام او: ﴿تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ﴾ (نابود باد دستان ابولهب).

و گفته شده است: هنگامی که حجاج به کلام خداوند متعال رسید: ﴿ همانا خداوند آدم و نوح و آل ابراهیم و آل عمران را بر جهانیان برگزید﴾، به کاتب گفت: بنویس، و آلِ مَرْوَانَ.

پس کسی که در حضورش بود و او را بر این کار یاری می‌کرد، به او گفت: اگر این را بنویسی، اُمت محمد خواهند دانست که تو مُصحَف را تغییر داده‌ای. پس حجاج به کاتب گفت: بنویس، وَآلُ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِينَ. (ذکر نمونه‌ای از تلاش برای تغییر قرآن موجود).

[۶۰۸] وَرُوِيَ عَنْ مَوْلَانَا البَاقِرِ -عَزَّ عَزُّهُ- أَنَّهُ قَالَ: "أَرَادُوا أَنْ يُزِيلُوا الحَقَّ فَمَنَعَهُمْ اللّٰهُ -عَزَّ وَجَلَّ- عَنْ إِزالَتِهِ إِنَّ عَبْدَ المُطَّلِبِ إِسْمُهُ عِمْرَانَ قَالَ: آلُ مُحَمَّدٍ وَآلُ عِمْرانَ واحِدٌ".

و روایت شده است از مولایمان امام باقر -عَزَّ عَزُّهُ- ، که او فرمود: خواستند که حق را از بین ببرند، پس اللّٰه عزّ و جلّ آن‌ها را از بین بردنش بازداشت. همانا اِسم عَبْدُ المُطَّلِبِ (جد پیامبر)، عِمْرَانَ است. امام فرمود: آلُ مُحَمَّدٍ و آلُ عِمْرانَ یکی هستند.(تأویل اسم عبدالمطلب به عمران، و تأکید بر وحدت خاندان آل محمد و آل عمران در باطن).