(مزا میر داوود)

[۵۹۵] فَمِنْهُ مَا رَوَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ المَلِكِ البَصَرِيِّ بِإِسْنَادِهِ عَنْ النَقِيبِ مُحَمَّدِ بْنِ سِنانٍ عَلَيْهِ السَلَامُ عَنْ مَوْلَانَا الصَادِقِ -عَزَّ عَزُّهُ- أَنَّهُ قَالَ: "إِنَّ اللّٰهَ فَرَضَ عَلَى مَلائِكَتِهِ أَنْ يُسَبِّحُوهُ وَلَا يَفْتُرُوا، فَسَبَّحُوهُ فَفَتَرُوا وَعَيُوا، فَأَوْحَى إِلَيْهِمْ: وَعِزَّتِي وَجَلَالِي لَأَخْلُقْنَّ آلَةَ لَخَلْقِي فِي أَرْضِي تَسْبَحُنِي وَتُمَجِّدُنِي وَلَا تَعِيَا، فَخَلَقَ مَزامِيرَ دَاوُدَ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَأَمَرَ داوُدَ أَنْ يَضْرِبَ، فَكَانَتْ إِذَا مَلَّ داوُدَ تَرَنَّحَتْ المَزَامِيرُ".

و از آن اخبار، چیزی است که محمد بْن عَبْد مَلك بصري به اِسنادش از نقِيب محَمدِ بْن سنان سلام بر او، از مولایمان صَادِق -عَزَّ عَزُّهُ- ، روایت کرده است که او فرمود:

همانا اللّٰه بر فرشتگانش واجب کرد که او را تسبیح گویند و سست نشوند. پس او را تسبیح گفتند، اما سست شدند و خسته گشتند. پس به سوی ایشان وحی فرستاد: به عزّت و جلالم سوگند، آلتی را برای خلقم در زمینم خلق خواهم کرد که مرا تسبیح گوید و تمجید کند و خسته نشود. پس مَزامِيرَ دَاوُودَ ، درود خدا بر او، را خلق کرد و به داوود امر کرد که بر آن بنوازد. پس هرگاه داوود خسته می‌شد، آن مزامیر به اهتزاز در می‌آمد.