آنچه اللّٰه از حقوق برادرانشان بر آنان واجب کرده است. پس بر شما باد که با آنان مهربانی و عطوفت داشته باشید.

و باید هر یک از شما همان‌گونه باشد که امام -عَزَّ عَزُّهُ- ، فرمود: هر کس از ما درخواست کند، به او عطا می‌کنیم، و هر کس از ما درخواست نکند، ما خود به او می‌دهیم. پس کسی که عمل آشکار ندارد که او را برپا دارد و مُواسَات به برادرانش ندارد، پس به چه چیزی دل ببندد و بر چه چیزی توکل کند؟

پس کسی که نماز و اعمال شرعی را با اهلش برپا نکند و به برادرانش وصلت نکند، مؤمن نیست. پس بر تو باد که به هردو حالت اعتماد کنی: برپاداشتنِ ظاهر با اهلش و وصلت با برادرانت. و در دوری از دشمنانت در دین که مخالف هستند تلاش کن، و بپرهیز از اینکه با احدی از آنان معاشرت کنی و تا هر جا که می‌توانی از آنان دوری کن، و به هیچ یک از آنان نصیحت مکن، و با آنان هم‌غذا مشو و هم‌نوش مباش، چرا که این بر تو حرام است.

و برخی از برادرانم برایم حدیث گفتند که: گروهی از مؤمنین برای تجارت سفر می‌کردند و در مسیرشان روستایی بود که در آن مرد مؤمنی از برادران زندگی می‌کرد. پس آنان نزد او اقامت می‌کردند و او در میزبانی و کرامتشان تا حد توان و طاقتش نهایت تلاش را می‌کرد. شخصی آن‌ها را همراهی می‌کرد که ادعا می‌کرد از ایشان